Satori w Cíferze II

Sveťo Ilavský jest jedną z wybitnych postaci słowackiej sceny intermedialnej. Jego twórczości nie sposób zamknąć w jednym stylu ani w linearnym rozwoju. Działając między porządkiem a chaosem, harmonią a destrukcją, racjonalną konstrukcją a spontanicznym gestem, pozostaje otwarty na różne epoki, warstwy kulturowe i środki wyrazu. W tym sensie można mówić o nomadyzmie kulturowym: swobodnym przemieszczaniu się przez czas i przestrzeń oraz zdolności do podejmowania nowoczesnych, postmodernistycznych i szerszych europejskich tradycji artystycznych bez stawania się więźniem określonego „izmu”. Materia i żywioły odgrywają w jego twórczości ważną rolę. Ogień, podobnie jak inne elementy natury, służy nie tylko jako środek technologicznej obróbki jego prac, ale także jako próba ich powstania, przetrwania i zaniknięcia. Ilavský nieustannie balansuje na granicy między tworzeniem a niszczeniem, przypadkiem a kontrolą, trwaniem a przemijaniem. Jego prace mogą wydawać się ekstatyczne i energetyczne, innym razem są medytacyjne i skupione; nawet w spokojniejszych układach jednak napięcie i ukryta moc pozostają obecne. Złożoność jego twórczości intermedialnej odzwierciedla także podział tematyczny, który sam artysta uważa za istotny. Poszczególne obszary jego pracy to: When I’m at Home Alone, Pleonasm, Scores and Intermedia Projects, Christological Themes/Per Penderecki oraz Creation for Architecture. Nie są to zamknięte kategorie, lecz powiązane ze sobą linie, w których powracają pytania o człowieka, czas, przestrzeń, wiarę, pamięć, dźwięk, obraz i materiał. Twórczość Ilavskiego jawi się zatem jako otwarty proces nieustannych poszukiwań. Jego świat artystyczny jest warstwowy, przerywany i składany na nowo, a poszczególne motywy nabierają różnych znaczeń w nowych kontekstach. Ta zdolność przekraczania granic mediów przy zachowaniu osobistej energii ekspresji czyni jego twórczość wyjątkowym i inspirującym wkładem w słowacką sztukę.