Wystawa Lucie Rosickiej (1998) prezentuje intymne spojrzenie na przemianę tożsamości kobiecej poprzez macierzyństwo, cielesność i introspektywną obserwację. Formalnie nawiązuje do wcześniejszych prac autorki, które charakteryzują się konceptualnym badaniem granic między tradycyjnymi technikami tekstylnymi a współczesnym językiem artystycznym. Rosická nieustannie pracuje z materiałami takimi jak aksamit, wata, koraliki czy akrylowe paznokcie żelowe, które przekształca w figuratywne hafty i obiekty o jakości haptycznej. Elementy te okazjonalnie łączy z aerografem lub komponentami drukowanymi w 3D, tworząc warstwowe struktury, które działają jak wizualne dzienniki uwarunkowane czasowo, osadzone w jej aktualnej sytuacji życiowej. W projekcie Soft Breakdown Lucie Rosická bada przede wszystkim za pomocą satynowych haftów ciemną nicią własne ciało jako medium i przestrzeń konfliktu. Proces autorefleksji śledzi stany fizyczne i psychiczne, czy to zmęczenie, rozpacz czy rozczarowanie, i to właśnie te nowe, dotąd niewyrażone emocje jest gotowa dzielić w swoich pracach tekstylnych. W jej obecnej twórczości przeplatają się role matki, kobiety i artystki, które wzajemnie się kwestionują i wzmacniają. Soft Breakdown bada konkretny okres bezpośrednio po transformującym doświadczeniu wczesnego macierzyństwa, kiedy zamiast oczekiwanego powrotu do dawnego ja i osobistej autonomii, pojawia się konieczność skupienia się na skomplikowanym procesie ponownego składania własnej, fragmentarycznej tożsamości.
Lucie Rosická, Soft Breakdown -
Lucie Rosická, Soft Breakdown
Kurator: Radek Wohlmuth
Otwarcie za 9 dni
