Śniadanie w Kaiserwaldzie i inne historie

Chociaż Martin Kaiser (1971) i Dalibor Nesnídal (1954) mieszkają dziś na wsi, wcześniej przez wiele lat działali w Karlovych Varach i byli ważnymi protagonistami tamtejszego życia kulturalnego, nie tylko na polu sztuk plastycznych, ale także muzyki i teatru. Ich twórczość łączy kilka podstawowych cech, obok doskonałego wykonania rzemieślniczego również silny wymiar imaginacyjny, humor, a także pewien element narracyjny. Właśnie te cechy próbowaliśmy zasugerować nonsensownym tytułem, przywołującym tytuł jakiejś książki opowiadań z przełomu XIX i XX wieku. Jednocześnie jest to gra słów, która zawiera nie tylko aluzje do nazwisk obu autorów, ale także do Kaiserwaldu, przemianowanego po drugiej wojnie światowej na Slavkovský les. Dalibor Nesnídal jest z wykształcenia kowalem artystycznym i rytownikiem szkła, od 2000 roku zajmuje się ilustracją, książką autorską, a także tworzy bizarne obiekty z naturalnych materiałów, które zbiera również podczas swoich podróży po świecie. Martin Kaiser w latach 90. znalazł się w środowisku karlowarskiej kultury niezależnej, która dzięki działalności Milana Kozelki nawiązywała do subwersywnych działań czeskiego undergroundu. Jego główną domeną stał się kolaż o jeszcze surrealistycznym rodowodzie, jednak żyje przede wszystkim jako grafik. Twórczość obu autorów wpisuje się w tradycję, która wywodzi się z silnego promieniowania sztuki praskiej okresu Rudolfa II w środowisku czeskim, i nieprzypadkowo chebska wystawa przypomina nowoczesną kunstkamerę, pojmowaną jako wzajemny dialog.

Śniadanie w Kaiserwaldzie i inne historie -