Veronika Holcová, Niedokończony autoportret

Twórczość Veroniki Holcovej (*1973) stanowi jeden z najbardziej osobliwych wyrazów malarskich współczesności. Jej obrazy wibrują niezwykle silną wyobraźnią wizualną i intensywną, wielowarstwową treścią. Przekłada w nie osobiste doświadczenia, wspomnienia, wizje, podświadome treści archetypowe, koszmary oraz momenty dziennego śnienia. Wszystkie jej obrazy są w pewnym sensie jej autoportretami. Jednocześnie jednak opowiadają o uniwersalnym doświadczeniu kobiecym – o ciele, wrażliwości, sile, pragnieniu i strachu. Sama autorka mówi, że jej dzieła funkcjonują jako „mięsożerne kwiaty” – wabią swoją urodą, ale pod kuszącą powierzchnią kryją napięcie i niepokój. Holcová nie ulega modnym trendom, jej obrazy są w dobrym sensie ponadczasowe. Swoją twórczość, która obejmuje również znaczący zbiór prac na papierze, rozwija jako alchemiczny proces, w którym pozwala się prowadzić elementom automatyzmu, który jednak kultywuje swoim wyrafinowanym profesjonalnym okiem i zmysłem kompozycji. Chociaż w jej twórczości odbija się wpływ surrealizmu, romantyzmu XIX wieku czy art brut, przemawia współczesnym, całkowicie autonomicznym językiem. Wstępna retrospektywa obejmuje dzieła od lat 90. do chwili obecnej, w tym jej pracę dyplomową Jedno w drugim (1999), w której tematyzowała swoje świeże macierzyństwo – rysunki jej córki, Julii Daňhelovej, również absolwentki pracowni Vladimíra Kokoli na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, zbiegiem okoliczności Galerie výtvarného umění v Chebu prezentuje na równoległej wystawie. W związku z wystawą, wpisującą się w swobodną serię dramaturgiczną pierwszych retrospektyw artystów i artystek, którzy wkroczyli na scenę po roku 1989, wydana zostanie monografia autorki z tekstem kuratorki wystawy Terezie Nekvindovej. Veronika Holcová, Niedokończony autoportret -