Monet – Cézanne – Matisse

Kolekcja Scharf wywodzi się z gałęzi renomowanej berlińskiej kolekcji Ottona Gerstenberga (1848–1935). Około 1900 roku zaczął on na dużą skalę zbierać sztukę. Wkrótce poszerzył swoją kolekcję o malarstwo europejskie XIX wieku artystów takich jak Francisco de Goya, John Constable i Gustave Courbet, zanim zwrócił się ku sztuce swoich współczesnych. Zgromadził wysokiej klasy dzieła, między innymi Edgara Degasa, Claude'a Moneta i Auguste'a Renoira, co stanowiło podstawę dla obecnego skupienia Kolekcji Scharf na impresjonizmie francuskim.

Obecna Kolekcja Scharf wywodzi się z gałęzi rodziny Walthera Scharfa, który wraz z żoną Eve i ich synem René kontynuował francuskie ukierunkowanie i uzupełnił kolekcję o kluczowe dzieła. Należy do nich między innymi Waterloo Bridge (1903) Moneta, część serii około czterdziestu obrazów przedstawiających słynny londyński most w ciągle zmieniającej się grze kolorów i światła. Dołączył również intymny obraz Pierre'a Bonnarda Wielka wanna (1937/39), przedstawiający jego żonę Marthe leżącą w wannie. Książka artystyczna Jazz (1947) Matisse'a stanowi ikonę modernizmu, łącząc dwadzieścia jego charakterystycznych wycinanek z papieru.

René Scharf rozszerzył rdzeń kolekcji o dzieła modernizmu klasycznego i abstrakcyjnego ekspresjonizmu, takie jak te Sama Francisa. Dziś René i jego żona Christiane Scharf koncentrują się również na sztuce współczesnej, kontynuując w ten sposób rodzinną tradycję kolekcjonowania. Do nowszych nabytków należą międzynarodowe pozycje, takie jak Robert Longo i Sean Scully, ale także artyści z rozwijającej się berlińskiej sceny artystycznej. Ilustrują one różnorodność współczesnego malarstwa w posługiwaniu się kolorem i formą.

Zainteresowanie możliwościami malarstwa charakteryzuje nabytki wszystkich czterech pokoleń kolekcjonerów. Kolekcja Scharf pokazuje więc również, jak artyści nieustannie uczą się od siebie nawzajem, odnoszą się do siebie i rozwijają idee artystyczne. Chronologiczna wędrówka przez jedenaście sal wystawowych Kolekcji Scharf staje się zatem podróżą odkrywczą przez różne podejścia artystyczne – i ideę, że odnowa rzadko wynika z zerwania ze starym, ale raczej na nim się buduje.

Wystawa Kunstpalastu, Düsseldorf, we współpracy z Alte Nationalgalerie, Staatliche Museen zu Berlin

Kurator: Kathrin DuBois, Kierownik Działu Malarstwa do 1900 roku, Kunstpalast