Eva Schlegel

Rok 2027 poświęcony jest przestrzeni. Wielowymiarowość przestrzeni otwiera szerokie pole do refleksji, w którym fizyka, filozofia i sztuka odgrywają centralne role – ta ostatnia jako medium, które nie tylko opisuje, ale także sprawia, że doświadczamy, jak przestrzeń działa i jak się w niej umiejscawiamy. Już jesienią 2026 roku Eva Schlegel (urodzona w 1960 roku w Hall in Tirol) rozpocznie tę dyskusję i w swoich pracach pokaże, że przestrzeń jest jednocześnie sceną, przejściem i polem siłowym transformacji.

Eva Schlegel od dłuższego czasu bada, w jaki sposób percepcja i niematerialność kształtują relację z przestrzenią. Jej praktyka obejmuje różnorodne formy wyrazu artystycznego, takie jak rzeźby, fotografie, obrazy grafitowe i ołowiane, filmy, obiekty obrazowe, aż po projekty rozszerzonej rzeczywistości. Ta różnorodność jest wyrazem konsekwentnego badania pytania, jak nie tylko widzimy przestrzeń, ale także jak ją myślimy i czujemy. Jej prace otwierają przestrzenie pośrednie i znoszą pozornie stałe granice przestrzeni. Zwięzłym przykładem są jej prace lustrzane, które pozwalają „jednocześnie patrzeć na stare, ale także zaglądać w nowe”. Tutaj przestrzeń staje się sceną, na której przeszłość i przyszłość splatają się ze sobą.

Jej prace to przestrzenie doświadczeń, które zmieniają perspektywy i otwierają przestrzenie pośrednie. W ten sposób sama przestrzeń staje się przedmiotem badań artystycznych – i zaproszeniem do jej nowego przemyślenia.