Wystawa Żydowskiego Muzeum w Wiedniu we współpracy z Żydowskim Muzeum Hohenems
Często jest przywoływane: nakaz pamięci jako cecha kultury żydowskiej. Ale czy nie istnieje także nakaz zapomnienia? Czy istnieje prawo do zapomnienia? I ile zapomnienia tkwi w każdym wspomnieniu? Ile wyparcia tkwi w każdej interpretacji, każdym użyciu „historii”?
Bez pamięci nie ma tożsamości – ale czyż nie jest tak samo prawdziwe coś przeciwnego? Każde wspomnienie zajmuje miejsce innego możliwego wspomnienia. To, co nas kształtuje, co nas uformowało w przeszłości, staje się naszą własną tożsamością, tak samo jak luki i pominięcia, to, co zapomniane.
Właśnie muzea wiążą się z zadaniem zachowania i przypominania. A tym samym także z decyzją, co zostanie zachowane, a co nie. Jak zatem muzea, a zwłaszcza muzea żydowskie, radzą sobie z zapomnieniem? Co jest zbierane, co jest usuwane? Co jest wystawiane, a co nawet nie jest inwentaryzowane?
Wychodząc od znaczenia, jakie zapomnienie ma dla każdego człowieka, wystawa ta zajmuje się różnymi aspektami zapomnienia, między traumą a wyzwoleniem, unicestwieniem a samostanowieniem.
Kuratorki Daniela Pscheiden (Żydowskie Muzeum Wiedeń) Dinah Ehrenfreund (Żydowskie Muzeum Hohenems)
Pod koniec stycznia ukazał się katalog wystawy – z esejem Aleidy Assmann i artykułami kuratorów.
Wszystko zapomniane 15 listopada 2026 do 03 października 2027 Żydowskie Muzeum Hohenems
Do 17.09.2026 wystawę można oglądać w Żydowskim Muzeum Wiedeń: www.jmw.at ►
Zdjęcie tytułowe (fragment): © www.nafezrerhuf.com

Wszystko zapomniane
Otwarcie za 66 dni

