Jiří Valoch

Wrażliwość na język jest tym, co od połowy lat 60. XX wieku zasadniczo definiuje działalność artystyczną Jiříego Valocha. Swoją pierwszą instalację tekstową stworzył wiosną 1970 roku, a więc u schyłku pionierskich lat sztuki konceptualnej. Jak wiemy z wywiadu artysty z Hansem Ulrichem Obristem, było to minimalistyczne poemat-obiekt: ticho (wystawione w ramach wystawy Klubu konkretystów w Domu Panów z Kunštátu w Brnie, 13–30 marca 1970). W słowie wykonanym czarną farbą na białym, poziomo zorientowanym panelu, szczególny nacisk położono na literę „i”. Przez „kropkowanie” jej od góry i od dołu, dochodziło do naruszenia zwykłej semantyki słowa, a widz był zdezorientowany, jak podejść do dzieła i jak je interpretować.