fokus kolekcja 08. ABSTRAKCYJNY. materiał+struktura

Obecna wystawa to ósmy projekt z serii „fokus sammlung”, która została wprowadzona w 2010 roku. Po omówieniu klasycznych tematów malarskich, takich jak portrety, martwa natura, pejzaże i przedstawienia zwierząt, w 2020 roku wystawa „Geometrie und Konzept” przesunęła punkt ciężkości na sztukę abstrakcyjną. W ramach obecnego projektu „Materiał i Struktura” chodzi o wyzwolenie koloru, jego rozwój od przedmiotowo opisującego koloru lokalnego do autonomicznego środka i plastycznego materiału, a także jego zastąpienie i zniesienie. Towarzyszy temu również droga od obrazu tablicowego do obiektu, od płaszczyzny w przestrzeń, która w sztuce modernizmu i powojennej awangardy dokonywała się poprzez obraz materialny i malarstwo barwne – od konstruktywizmu poprzez sztukę konkretną i malarstwo pól koloru do sztuki minimalistycznej. Do wyników tych procesów nawiązują artyści naszej wystawy kolekcyjnej. Niektórzy nawet bezpośrednio, jak na przykład Hans Bischoffshausen, Otto Piene i Bernard Aubertin, którzy pracowali w bezpośrednim zasięgu wpływów ZERO. Valentin Oman przejął idee tachizmu i informelu, Sepp Schmölzer i Cornelius Kolig przenieśli eksperymenty z materiałami w obszar rzeźby. Ferdinand Penker połączył elementy amerykańskiej abstrakcji post-malarskiej z aspektami minimalistycznymi. Do tego nawiązują młodsze pokolenia: Heinz i Roswitha Aichernig, Johannes Domenig, Isabella Hollauf, Michael Kos, Renate Krammer, Marlies Liekfeld-Rapetti, Claus Prokop, Arnulf Rainer, Peter Sandbichler, Rudi Stanzel czy Veronika Suschnig tworzą rytm i strukturę na obrazie materialnym. Manfred Bockelmann, Angelika Kaufmann, Hubert Lobnig, Arno Popotnig czy Drago Julius Prelog tworzą je malarsko lub rysunkowo na papierze i płótnie. Johann Feilacher, Sibylle von Halem, Katharina Heinrich, Gerhild Tschachler-Nagy, Herbert Unterberger i Rainer Wulz przenoszą te zasady do rzeźby. Jakob Gasteiger, Michael Kravagna, Manfred Mörth, Thomas Reinhold, Rudolfine P. Rossmann i Klaus-Dieter Zimmer eksperymentują z barwnikiem na kwadracie obrazu, aby wyczerpać jego walory. Karl Hikade wykorzystuje kolaż. Uwe Bressnik i Terese Kasalicky kontynuują rozważania wizualne z foliami z tworzyw sztucznych i barwionymi sznurkami.