Duński modernizm

Duńskie wzornictwo jest znane i uwielbiane – zarówno w kraju, jak i za granicą, ale co doprowadziło do jego sukcesu, które projekty są kluczowe i kim są wielcy duńscy projektanci XX wieku? Wystawa „DANISH MODERN” rozwija historię duńskiego wzornictwa od lat 20. XX wieku do roku 2000, koncentrując się na niektórych z najbardziej ikonicznych duńskich obiektów designu.

Duński modernizm to epoka, styl, marka narodowa. Styl ten przebił się w połowie XX wieku i szybko zyskał popularność na Zachodzie. Ale co kryje się za wyobrażeniami o duńskim modernizmie? Wystawa DANISH MODERN ukazuje, jak duńscy projektanci metodycznie pracowali z procesami projektowymi i opowiada historię sukcesu duńskiego wzornictwa.

Pożegnanie z przesadnie ozdobnym domem Moderniści postrzegali ówczesne przepełnione salony z ciężkimi meblami, aksamitnymi zasłonami, dywanami, roślinami i mnóstwem bibelotów jako przykład wszystkiego, co było złe w designie i wystroju wnętrz. Duński modernizm stał się zatem ich buntem przeciwko „chaosowi stylistycznemu”, który, jak sądzili, panował do lat 20. XX wieku.

Wystawa DANISH MODERN zaprasza publiczność w podróż po historii designu, od Pokoju dla Damy profesora meblarstwa Kaare Klintsa, przez ikoniczną niemiecką Kuchnię Frankfurcką, która ilustruje zarówno różnice, jak i podobieństwa między duńskim a europejskim modernizmem, po organiczne projekty popowe Vernera Pantona i Nanny Ditzel oraz futurystyczne i cool projekty high-tech z lat 80. Krótko mówiąc, cudowna podróż przez wszystko, co dziś znamy jako duńskie ikony designu, zmieszane z nieznanymi projektami słynnych projektantów.

Duńskie krzesła od podłogi do sufitu DANISH MODERN przywraca również popularny tunel krzeseł w nowej, większej wersji z 125 krzesłami, zarówno znanymi, jak i nieznanymi, od podłogi do sufitu, opowiadając historię, jak duńskie meble czerpią z historycznych typów z innych krajów. Tunel krzeseł jest jak drzewo genealogiczne relacji między krzesłami i zawiera krzesła zarówno duńskich, jak i międzynarodowych projektantów, takich jak Hans J. Wegner, Arne Jacobsen, Nanna Ditzel, Cecilie Manz, Charles Eames, Marcel Breuer czy Jasper Morrison.

Duński modernizm na mapie świata – kim są projektanci? Muzeum stworzyło scenografię, która umieszcza różnych projektantów w historii duńskiego i międzynarodowego wzornictwa. Dlaczego duński modernizm przebił się na arenie międzynarodowej właśnie w 1949 roku? Kim byli ludzie, którzy tworzyli duński modernizm? Przedstawiamy osobiste przedmioty, myśli, rysunki, materiały wystawowe i archiwalne projektantów.

Poznaj design Rigmor Andersen, Mogens Koch, Ole Wanscher, Børge Mogensen, Lis Ahlman, Grethe Meyer, Kay Bojesen, Gertrud Vasegaard, Poul Kjærholm, Hans J. Wegner, Finn Juhl, Arne Jacobsen, Henning Koppel, Per Lütken, Axel Salto, Poul Henningsen i wielu innych.

Fajny high-tech W DANISH MODERN publiczność może również poznać trendy projektowe, które bazowały na duńskim modernizmie lub z nim zerwały w kolejnych dziesięcioleciach. W latach 70. XX wieku pojawił się nurt Hightech, który szczególnie rozpowszechnił się w latach 80. Styl ten kontynuował fascynację modernizmu funkcjonalnością i kultywował wyraz czysto technicznych i konstrukcyjnych struktur. Inspiracje czerpano z fabryk, przemysłu i laboratoriów. Najczęściej używanymi materiałami były błyszcząca stal i szkło. W Danii szereg projektantów w okresie 1970-2000 kontynuowało „tradycję funkcjonalną”, ale już jako czysto przemysłowe wzornictwo. Wiele duńskiego wzornictwa przemysłowego z tego okresu jest bardziej dyskretne i racjonalne niż wzornictwo high-tech z innych krajów. Stało się to kontynuacją duńskiego modernizmu, ale w chłodnych materiałach przemysłowych. Wystawa pokazuje m.in. projekty Bang & Olufsen, Knud Holscher, Niels Gammelgaard dla IKEA, Norman Foster i Ole Palsby dla Eva Trio.

Zerwanie z duńskim modernizmem Postmodernizm był szerokim nurtem kulturowym, który rozpoczął się w latach 70. i miał swój rozkwit w latach 80. Nurt ten był buntem przeciwko funkcjonalnej i przyjaznej dla produkcji stylistyce modernizmu. Postmodernistyczni projektanci i architekci za punkt wyjścia przyjęli codzienną kulturę popularną i stworzyli wyraz, który odzwierciedlał fragmentaryczną rzeczywistość dostarczaną przez ówczesną kulturę konsumpcyjną i masowych mediów. Kultywowano powierzchowność i opowiadanie historii, bardziej niż optymalizację funkcji. Codzienne produkty zyskały bardziej kolorowy i zabawny wyraz. Projektanci tacy jak Philippe Starck byli silnymi przedstawicielami tego stylu, ale najbardziej radykalne i przełomowe były włoskie grupy projektowe Studio Alchymia i Memphis. W Danii niewielu projektantów kultywowało postmodernizm, ale robili to m.in. Ernst Lohse, Ole Jensen i Ursula Munch-Petersen.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zarezerwuj wycieczkę z przewodnikiem tutaj.