Phyllida Barlow

Phyllida Barlow (1944–2023) należy do najwybitniejszych rzeźbiarek sztuki współczesnej. Jej potężne, rozbudowane instalacje przyciągają międzynarodową uwagę. Charakterystyczny jest radykalnie abstrakcyjny język form. Często nieporęczne obiekty w połączeniu tworzą dystopijne środowisko. Barlow używa prostych materiałów, takich jak drewno, gips, bandaże, plastik czy poliuretan. Powierzchnie są zazwyczaj kolorowe i wyglądają na malarsko przetworzone. Formy wydają się złamane, złożone, ułożone w stosy lub nawarstwione – zawsze w polu napięcia między monumentalnością a improwizowanym wyrazem.

Instalacje Barlow łączą się w gęste, wielowarstwowe środowiska, które wyglądają jak osobne krajobrazy. Duże, masywne konstrukcje wpychają się w przejścia, zasłaniają osie widokowe i tworzą poczucie niestabilności i ciasnoty. Budzą skojarzenia z miejskimi ruinami. W wielu pracach Barlow pobrzmiewa jej wspomnienie powojennego Londynu, naznaczonego wojną.

Barlow stała się szczególnie znana w 2017 roku dzięki swojemu wkładowi w pawilon brytyjski na Biennale w Wenecji, gdzie na nowo zdefiniowała przestrzeń budynku masywnymi, częściowo blokującymi strukturami. Ten późny, międzynarodowy sukces, uzupełniony o duże prezentacje indywidualne, na przykład w Tate Britain w 2014 roku, oraz obszerne retrospektywy, uwidacznia jej znaczenie poza ramami narodowymi.

Twórczość artystyczna Phyllidy Barlow charakteryzuje się ciągłą chęcią eksperymentowania, badaniem materiałów i odniesieniem do przestrzeni, a także nadaje trwałe impulsy dla aktualnych form plastyki. Wystawą w Kunsthalle Krems twórczość Barlow jest po raz pierwszy prezentowana w Austrii w ramach retrospektywy muzealnej. Wystawa łączy wielkoformatowe instalacje, pojedyncze rzeźby i modele (makiety) z obrazami i pracami na papierze.

Kurator: Florian Steininger