Phyllida Barlow

Phyllida Barlow (1944–2023) należy do najbardziej wyrazistych rzeźbiarek sztuki współczesnej. Jej potężne, przestrzeń zajmujące instalacje budzą uwagę na całym świecie. Charakterystyczny jest radykalnie abstrakcyjny język form. Często nieporęczne obiekty w swoim wzajemnym oddziaływaniu tworzą otoczenie o wydźwięku dystopijnym. Barlow posługuje się prostymi materiałami, takimi jak drewno, gips, bandaże gazowe, tworzywo sztuczne czy poliuretan. Powierzchnie są zazwyczaj pokryte kolorem i sprawiają wrażenie malarsko opracowanych. Formy wydają się łamane, składane, piętrzone lub nawarstwiane – zawsze w napięciu między monumentalnością a improwizowaną ekspresją.

Szczególnie znana stała się w 2017 roku dzięki swojemu wkładowi do brytyjskiego pawilonu na Biennale di Venezia, w którym na nowo zdefiniowała przestrzeń budynku za pomocą masywnych, częściowo blokujących struktur. Ten późny sukces międzynarodowy, uzupełniony dużymi wystawami indywidualnymi, na przykład w Tate Britain w 2014 roku, oraz obszernymi retrospektywami, pokazuje jej znaczenie wykraczające poza ramy narodowe.

Twórczość Phyllidy Barlow wyróżnia się nieustanną żądzą eksperymentowania, badaniem materiałów i związkiem z przestrzenią oraz daje trwałe impulsy dla współczesnych form kształtowania rzeźbiarskiego. Wystawa w Kunsthalle Krems po raz pierwszy w Austrii prezentuje dzieło Barlow w formie retrospektywy muzealnej. Ekspozycja łączy wielkoformatowe instalacje, pojedyncze rzeźby i modele (maquetty) z obrazami oraz pracami na papierze.

Kurator: Florian Steininger