Połączenia systemów biologicznych i sztucznych technologii pomagają nam lepiej zrozumieć funkcje naszego mózgu. Na przykład interfejs mózg-komputer ma potencjał poprawy rehabilitacji pacjentów neurologicznych.
Mózg to fascynujący organ. Od setek lat naukowcy badają nasz mózg, aby dowiedzieć się, jak kontrolowane są wszystkie nasze świadome i nieświadome funkcje, jak czujemy i postrzegamy, myślimy i podejmujemy decyzje. Zaprojektowano fantastyczne, lepiej i gorzej działające aparaty, aby dowiedzieć się coraz więcej o funkcjonowaniu mózgu.
Podobnie jak w innych dziedzinach technologicznych, również w neurologii ostatnio wiele się zmieniło. Urządzenia pomiarowe stają się dokładniejsze, wynajduje się nowe metody wizualizacji, można celowo oddziaływać na coraz mniejsze struktury komórkowe. Możliwa jest nawet komunikacja z pacjentami w śpiączce, a także próby rozszyfrowania chorób takich jak Alzheimer i wielkich tajemnic inteligencji i świadomości.
Wyniki neurobiologii od dawna stanowią inspirację dla dziedziny badań nad sztuczną inteligencją. Wiele modeli uczenia maszynowego jest luźno opartych na fizjologii człowieka. Tak zwane badania konektomowe badają mózgi i układy nerwowe żywych istot i u prostych organizmów, takich jak muchy i robaki, mogą już cyfrowo je odtwarzać i przenosić do systemów robotycznych. Wyniki tych badań dają nadzieję na decydujące przełomy w sztucznej inteligencji: repliki biologicznych układów nerwowych uczą się ogólnie znacznie szybciej i efektywniej niż tradycyjne modele uczenia maszynowego.
Choć robimy szybkie postępy w dziedzinach neurologii i biologicznie inspirowanej inteligencji maszynowej, ludzki mózg w sumie jest nadal znacznie, wielokrotnie wydajniejszy niż jego maszynowy odpowiednik.

Neurobionika
Stała





