Jenkin van Zyl: Ogrodzenie

Enclosure rozgrywa się w niszczejącym obiekcie, który kiedyś zaprojektowano z myślą o replikacji, miejscu, w którym turyści mogli na chwilę wcielić się w życie innych. Każdego roku, w Dzień Założycieli, Dawcy wracają, by odnowić lub zakończyć swoich sobowtórów, zwanych Cherubinami, w rytuale mającym na celu zerwanie więzi między oryginałem a kopią.

Mercy, gwiazdka, która użyczyła swojej podobizny temu programowi, przychodzi, by rozwiązać swój kontrakt. Zamiast tego proces zaczyna zacierać dzielący je dystans, a to, co miało być wyraźnym podziałem, staje się porowate i niestabilne.

W swej istocie dzieło pyta, co się dzieje, gdy systemy zbudowane na pożądaniu i samozachowawczości przetrwają warunki, które je wytworzyły. W świecie, w którym znaczenie zanika szybciej, niż systemy zdążają się dostosować, Enclosure przedstawia podtrzymywanie jako formę zaprzeczenia, ponieważ instytucje, technologie i jednostki utrzymują konserwację długo po utracie jej celu.

Instalacja rozszerza Enclosure na rozległe, immersyjne środowisko, w którym publiczność przechodzi przez materialne pozostałości obiektu: szyldy z wesołego miasteczka, biurowe śmieci, rozpadające się drobiazgi. Świat, który wciąż wykonuje swoje przeglądy, długo po tym, jak system, któremu służył, runął.