Cecilia Vicuña: Żywe nici

‘Od ponad pół wieku Cecilia Vicuña konfrontuje się z patriarchalnymi, zachodnio-centrycznymi systemami, które doprowadziły do obecnego kryzysu klimatycznego.’ – AnOther

‘Jej nowa indywidualna wystawa Żywe nici wnosi wkład w długo oczekiwane uznanie, na które zasługuje ta angażująca i ważna artystka’ – The Conversation

Ta obszerna wystawa jest pierwszą dużą prezentacją twórczości Cecilii Vicuñy (ur. 1948, Santiago, Chile) w Wielkiej Brytanii – jednej z najbardziej znanych na świecie latynoamerykańskich artystek, poetek i feministycznych aktywistek. Obejmując sześć dekad, prezentacja daje wyjątkową okazję do zgłębienia interdyscyplinarnej praktyki Cecilii Vicuñy, która celowo zaciera granice między sztuką wizualną, poezją, performansem, rytuałem i aktywizmem, i obejmuje prace w malarstwie, tekstyliach, fotografii, instalacji i filmie.

Urodzona i wychowana w Santiago, Vicuña przyjechała do Londynu, aby studiować w Slade School of Art na początku lat 70., a po brutalnym zamachu stanu wymierzonym w prezydenta Salvadora Allende w 1973 roku wybrała dobrowolne wygnanie. Jako twórcza i osobista odpowiedź na sytuację w Chile, praktyka Cecilii Vicuñy stała się bardziej jawnie polityczna w okresie rządów Allende (1970–73), a proces ten nasilił się w Londynie, odzwierciedlając jej doświadczenie wysiedlenia, straty, przemocy politycznej i niestabilności. Wystawa zawiera poświęconą jej ekspozycję na temat Artists for Democracy (AFD), organizacji, którą Cecilia Vicuña współzałożyła w Londynie w 1974 roku wraz z Davidem Medallą, Johnem Duggerem i Guyem Brettem, w solidarności z Chile i innymi ruchami wyzwoleńczymi na świecie, a także gromadzi nigdy wcześniej niepokazywane dokumenty, fotografie i materiały drukowane.

Kolejnym kluczowym aspektem twórczości Cecilii Vicuñy, widocznym już od lat 60., jest jej głębokie zaangażowanie w szanowanie i ochronę ekosystemów oraz rdzennych systemów wiedzy. Wiele jej instalacji funkcjonuje jako akty pamięci o kulturach, językach i sposobach bycia, które zostały stłumione przez dominujące modele zachodnie i systemy kolonialne. Wystawa prezentuje kluczowe, emblematyczne prace z całej jej kariery, w tym spektakularną Quipu Menstrual (2006–2024), gęstą instalację rzeźbiarską z niezgrzebnej wełny w żywych odcieniach czerwieni i brązu, zawieszoną pod sufitem. Cecilia Vicuña tworzy quipu (węzły) od ponad 50 lat, jako wyraziste uosobienia prastarego, nie-alfabetycznego systemu komunikacji zakorzenionego w kulturze andyjskiej. Na wystawie zobaczyć można również jedyną zachowaną pracę z jej serii precarios, stworzoną podczas pobytu w Londynie, a także dokumentację 400 zaginionych prac z tej samej kolekcji. Vicuña zaczęła tworzyć precarious w połowie lat 60. Te małe rzeźby, wykonane z papieru, druków, tkanin, piór i innych znalezionych materiałów, charakteryzują się ulotnością i kwestionują konwencjonalne rozumienie rzeźby jako czegoś trwałego lub stałego.

Prezentacja obejmuje wybór obrazów z londyńskiego okresu Cecilii Vicuñy w latach 70., a także prace z jej uznanej serii Palabrarmas, którą rozpoczęła podczas pobytu w Londynie, oraz cykl prac poświęcony performansom i interwencjom Cecilii Vicuñy w przestrzeni publicznej.

Pełne informacje o wystawie i prezentowanych pracach znajdą Państwo w informacji prasowej, którą można obejrzeć lub pobrać.

Żywe nici Cecilii Vicuñy zostały przede wszystkim i z dużą hojnością wsparte przez The Colwinston Charitable Trust.

Wystawa jest partnerstwem IMMA w Dublinie i Whitechapel Gallery w Londynie.

Główny sponsor:

The Colwinston Charitable Trust 30th Anniversary Fund

Z wsparciem: Ambasada Chile w Wielkiej Brytanii

Krąg wystawienniczy i patroni Cecilii Vicuñy: Xavier Hufkens, Lehmann Maupin, Nowy Jork, Seul, Londyn, Soliman Travel. Jane Soliman, Juliana Fortunato Wates, Zarela Feeney, Mareida Restaurant