(NIE) POJĘCIE Rzeźba z kolekcji Liaunig

Museum Liaunig prezentuje "(Nie) Pojęcie – Rzeźba z kolekcji Liaunig", obszerną wystawę poświęconą rozwojowi i poszerzeniu pojęcia rzeźby od 1945 roku.

Kurator Alexandra Schantl koncentruje się na pytaniu, co dziś oznacza rzeźba, po tym jak pojęcie to uległo fundamentalnym zmianom od lat 60. XX wieku. Już od ready-made'ów Marcela Duchampa i teoretycznych rozważań Rosalind E. Krauss rzeźba uważana jest za otwarte pole, które dawno już nie obejmuje tylko klasycznych trójwymiarowych obiektów, ale najróżniejsze materiały, media i formy wyrazu.

Wystawa podchodzi do tego rozszerzonego rozumienia rzeźby z perspektywy historycznej i prezentuje ponad 200 dzieł – rzeźby, plastyki, obiekty, ale także sztuki płaskie, zwłaszcza rysunek – autorstwa około 100 artystów.

Otwarcie wystawy stanowią kluczowi przedstawiciele austriackiej rzeźby po 1945 roku, w tym Fritz Wotruba i artyści z jego otoczenia, którzy intensywnie zajmowali się postacią ludzką. Ten fokus jest uzupełniony w północnej części hali pracami, które rozszerzają, kwestionują lub przyjmują zupełnie nowe formalne drogi w sztuce figuratywnej. W dalszej części wystawy w dialog wchodzą znaczące indywidualne pozycje i innowacyjne podejścia: od prac związanych z ciałem i partycypacyjnych koncepcji po rzeźbiarskie modele myślowe. Badane są również punkty styku z architekturą, performancem i fotografią, co uwydatnia złożoność pojęcia. Południowa część wystawy poświęcona jest intensywniej materiałowi i rozmyciu klasycznych granic gatunkowych. Język przenosi się w przestrzeń, prace tekstylne otwierają nowe perspektywy na materiały codziennego użytku, a papier, drewno i materiały przemysłowe są przekształcane w zaskakujący sposób. Powstają dzieła, które poruszają się między rzeźbą, malarstwem i rysunkiem lub świadomie podważają te kategorie. W ostatniej części na pierwszy plan wysuwa się to, co niematerialne: linie, cienie, odbicia i puste przestrzenie na nowo definiują tu rzeźbę i odwołują się do jej iluzorycznego i konceptualnego potencjału.

Wystawa "(Nie) Pojęcie" imponująco ukazuje szeroki zakres i otwartość pojęcia artystycznego, które nieustannie się rozszerza, a jednocześnie wymyka się jednoznacznej definicji.

Prezentowane są prace następujących artystów: Joannis Avramidis, ONA B (Susanne Kibler), Alfredo Barsuglia, Josef Bauer, Wolfgang Becksteiner, Wander Bertoni, Canan Dagdelen, Willi Dorner, Otto Eder, Lorenz Estermann, Gerda Fassel, Judith Fegerl, Johann Feilacher, Jenny Feldmann, Tone Fink, Judith P. Fischer, Herbert Flois, Andreas Fogarasi, Padhi Frieberger, Heinz Gappmayr, Bruno Gironcoli, Roland Goeschl, Herbert Golser, Dorothee Golz, Birke Gorm, Franz Graf, Helmuth Gsöllpointner, Alfred Haberpointner, Heidi Harsieber, Fritz Hartlauer, Julia Haugeneder, Julie Hayward, Katharina Heinrich, Rudolf Hoflehner, Gerhard Kaiser, Michael Kienzer, Katharina Kleibel, Cornelius Kolig, Arthur Kostner, Hubert Kostner, Eric Kressnig, Hans Kupelwieser, Maria Lassnig, Marianne Maderna, Manfred Makra, Valerie Messini, Damjan Minovski, Gerhardt Moswitzer, Matt Mullican, Oswald Oberhuber, Franz Xaver Ölzant, Fritz Panzer, Helga Philipp, Franz Pichler, Walter Pichler, Josef Pillhofer, Klaus Pinter, Ingeborg G. Pluhar, Karl Prantl, Hannes Priesch, Claus Prokop, Lisa Rastl, Christiane Reiter, Erwin Reiter, Werner Reiterer, Frenzi Rigling, Meina Schellander, Eva Schlegel, Walter Schmögner, ManfreDu Schu, Fabian Seiz, Zbyněk Sekal, Steinbrener/ Dempf & Huber, Fritz Steinkellner, Oswald Stimm, Erwin Thorn, Jochen Traar, Andreas Urteil, Walter Vopava, Manfred Wakolbinger, Paul Wallach, Uta Weber, Walter Weer, Lois Weinberger, Clemens Weiss, Franz West, Markus Wilfling, Fritz Wotruba, Reimo Wukounig, Erwin Wurm, Regina Zachhalmel, Tilmann Zahn und Leo Zogmayer.

Wystawie towarzyszy obszerny katalog z tekstami Alexandry Schantl oraz licznymi widokami wystawy i reprodukcjami dzieł.

"(Nie) Pojęcie. Rzeźba z kolekcji Liaunig" Kurator: Alexandra Schantl 26 kwietnia do 31 października 2026