Darowizna Michela Lacoste dla Luwru

Dzięki hojności Michela Lacoste w listopadzie 2025 roku sto eksponatów złotniczych zostało przedmiotem darowizny na warunkach przyszłego przekazania, obejmującej obecny stan posiadania, na rzecz Muzeum Luwr. Te dzieła o różnorodnych typach ukazują pełne mistrzostwo rzemiosła i wyrafinowanie francuskiego złotnictwa od XVI do XVIII wieku. Zostaną wyjątkowo zaprezentowane razem przez ponad sześć miesięcy w sali 605 działu Objets d’art, obok zbiorów srebra i ceramiki Luwru, które zwykle są pokazywane w tej sali.

To sto dzieł stanowi mniej więcej jedną czwartą kolekcji, którą od lat 2000. gromadził jej właściciel, Michel Lacoste. Jego pasja do złotnictwa zrodziła się z katalogu aukcyjnego kolekcji Puiforcat, który podarowała mu babcia ze strony matki. Ta wielka wyprzedaż, zaplanowana na 1955 rok, nigdy się nie odbyła, gdyż większość partii nabył grecki armator Stavros Niarchos, aby przekazać je Muzeum Luwr z zastrzeżeniem dożywotniego użytkowania. Dziś Michel Lacoste, pragnąc z kolei podzielić się swoją pasją do tego rodzaju dzieł, przekazać je przyszłym pokoleniom i wzbogacić zbiory narodowe, oddaje część swojej kolekcji Muzeum Luwr, wybór którego był oczywisty, ponieważ muzeum to już gromadzi większą część kolekcji Puiforcat.

Wybrane sto eksponatów rozkłada się następująco: 1 dzieło z XVI wieku, 22 z XVII wieku, 76 z XVIII wieku i 1 z XX wieku. Przyczyniają się one w szczególności do znaczącego wzbogacenia zbiorów z XVII wieku, zarówno paryskich, jak i prowincjonalnych, oraz pozwalają zaprezentować kilku renomowanych mistrzów złotnictwa, którzy nie są jeszcze obecni w zbiorach muzeum, takich jak Jean-Baptiste Chéret, Pierre-François Bonnestrenne czy Joseph-Théodore Vancombert. Inne uzupełniają korpus wielkich mistrzów francuskiego złotnictwa, takich jak Nicolas Delaunay, Claude II Ballin, François-Thomas Germain czy Jacques-Nicolas Roëttiers, by wymienić tylko kilku.