Szkło z Podiebrad

Tegoroczny sezon wystawienniczy w Polabské muzeum poświęcony jest szkłu z Podiebrad.

Stała ekspozycja z najstarszymi wyrobami tutejszej huty uzupełniona jest o obszerną wystawę, upamiętniającą 150-lecie istnienia jedynego większego podiebradskiego przedsiębiorstwa przemysłowego. Tutejszą hutę szkła założyli w 1876 roku bracia Jan i Augustin Gerhardtowie i przenieśli tu produkcję szkła ze swojej huty w Posázaví. Ze względu na to, że nie było tu warunków do prowadzenia takiej działalności, huta wkrótce zbankrutowała. Dopiero gdy w 1893 roku na aukcji kupił ją doświadczony przedsiębiorca szklarski Josef Inwald, rozbudował i zmodernizował, huta w Podiebradach zaczęła prosperować. Głównym programem stała się produkcja butelek syfonowych, a później żarówek, które znajdowały zbyt na całym świecie. Znaczący był rok 1927, kiedy w hucie wprowadzono produkcję kryształu ołowiowego i ten rodzaj szkła jest tu produkowany do dziś. Pięknie szlifowane wyroby kryształowe podczas okupacji zastąpiła produkcja na potrzeby wojenne.

Nowy etap w historii przedsiębiorstwa nastąpił po jego nacjonalizacji i po wprowadzeniu produkcji tzw. ołowiowego szkła prasowanego, tańszego i bardzo poszukiwanego. Po pożarze huty w 1941 roku doszło do dużej przebudowy, a następnie do rozszerzenia o kolejne działy. Dużą uwagę poświęcono ruchowi budowlanemu i trosce o pracowników. W 1965 roku powstało nowe przedsiębiorstwo Sklárny Bohemia Poděbrady, do którego przyłączono inne przedsiębiorstwa produkujące szkło ołowiowe. W tym czasie huta była u szczytu, a za pośrednictwem handlu zagranicznego Skloexport ponad 90% produktów trafiało stąd na cały świat. Do podiebradzkiej tradycji szklarskiej nawiązuje również obecna spółka akcyjna „Crystal Bohemia”. Całą historię przybliża 15 paneli z bogatą dokumentacją fotograficzną i 12 witryn z dużą kolekcją szkła ze wszystkich okresów, która znajduje się w zbiorach Polabské muzeum.