Jiří Petrbok: Dziennik pacjenta

Wystawa Jiříego Petrboka „Dziennik pacjenta” koncentruje się na temacie autoportretu i przedstawia twórczość artysty od lat 90. do współczesności jako ciągły zapis zmiennego, nieustannie kwestionowanego „ja”.

Autoportret nie służy mu do potwierdzania ani stabilizowania tożsamości, ale staje się przestrzenią przemiany, maskowania, ironii i obrony. Na obrazach podmiot pojawia się jako hybryda, rola, znak lub ciało poddane presji otaczającego świata. Tytuł wystawy odnosi się nie tylko do choroby, ale do szerszego doświadczenia człowieka poddanego działaniu instytucji, oczekiwań społecznych, symboli oraz własnego ciała. „Pacjent” to tutaj ten, na kogo świat oddziałuje, ale kto jednocześnie prowadzi własny zapis, aby nie stać się jedynie przypadkiem. Wizualny dziennik Petrboka łączy ból, groteskę, humor i lęk, a na przestrzeni dziesięcioleci ukazuje tożsamość jako proces — kruchy, wieloznaczny i nigdy nie zamkniety definitywnie.

Wystawa śledzi, jak ta zasada odzwierciedla się w różnych okresach twórczości autora: od wczesnych obrazów cielesnej i egzystencjalnej przemiany, poprzez motywy masek, kombinezonów ochronnych i fragmentarycznych figur, aż po prace, w których w autoportret coraz silniej wkraczają rodzina, instytucje, przestrzeń publiczna i język. Dzieło Petrboka nie opowiada o „prawdziwym ja”, które można by raz na zawsze odkryć. Pokazuje raczej tożsamość jako zmienny zbiór ról, mechanizmów obronnych, gestów i reakcji, ukształtowanych przez presję otoczenia i wewnętrzne doświadczenie. Dziennik pacjenta nie jest więc intymną spowiedzią w tradycyjnym sensie, ale przejmującym obrazem człowieka, który w przestrzeni między wrażliwością a autoironią próbuje zachować własną spójność.

Kurator: Otto M. Urban