Chronos. Temat czasu w grafice od XVI do XVIII wieku

Jedną z najbardziej wyrazistych i najczęściej używanych postaci symbolicznych w sztuce wczesnego nowożytności był Chronos – personifikacja czasu w postaci skrzydlatego starca z zegarem i kosą. Znajdujemy go na obrazach i rycinach, w rzeźbie i w dziełach rzemiosła artystycznego. Wystawa prezentuje Chronosa i inne uosobienia czasu na grafikach od XVI do początku XIX wieku. Jego znaczenie w scenach alegorycznych mogło być zarówno negatywne, jak i pozytywne – występował jako bezlitosny niszczyciel życia, piękna czy dzieł sztuki, ale także jako mądry starzec, który wskazywał na ulotność i przypominał o istotnych wartościach. Poprzez dzieła ze Zbiorów Grafiki i Rysunku NGP przybliżone są główne kręgi tematyczne z obszernej ikonografii „ojca czasu” – Chronosa: triumfy czasu, czas jako odkrywca i wybawiciel prawdy, alegorie właściwego i niewłaściwego wykorzystania czasu, czas w satyrze (w słynnych rycinach Williama Hogartha) i inne. Epilog stanowi wybór noworocznych kartek od Josefa Berglera, które dowodzą, jak żywa pozostawała tradycja Chronosa również po 1800 roku.

Kuratorka: Petra Zelenková