Tymczasowe. Struktury konieczności

W centrum uwagi znajdują się struktury, które stanowią istotną, ale często niedostrzeganą część naszej infrastruktury miejskiej. Ta tymczasowa warstwa podtrzymuje niezliczone procesy w mieście: od budowy i rozbiórki, przez konserwację i orientację, po ochronę i bezpieczeństwo. Oznaczone jako „tymczasowe”, takie budowle stapiają się z otoczeniem i często pozostają poniżej progu percepcji. Wystawa ukazuje to niezbędne tło i pyta, czego możemy się nauczyć od struktur tymczasowych.

Fascynacja tymczasowymi budowlami użytkowymi towarzyszy członkom KOSMOS Architects od czasów studenckich. Przez wiele lat zbierali przykłady tych efemerycznych architektur – zbudowanych na ograniczony czas, a jednak pełnych lekkości, precyzji i siły. Z tej pasji zrodziło się badanie, które traktuje tymczasowość jako samodzielną kategorię budowlaną. Te anonimowe infrastruktury techniczne nazywają „Tekturami”, czyli „samą budowlą” poza architekturą „autorską”. Czego możemy się nauczyć od struktur tymczasowych? Konwencjonalne metody budowlane są często zbyt wolne i zbyt nieelastyczne, aby odpowiednio reagować na zmieniające się wyzwania – społeczne, ekonomiczne, polityczne, ekologiczne, technologiczne i klimatyczne. Budowle tymczasowe powstają z konkretnej potrzeby. Są funkcjonalne, szybko dostępne i zaprojektowane tak, aby można je było łatwo montować, adaptować i demontować. Właśnie w tym tkwi ich jakość: natychmiast reagują na zmiany i pokazują, co jest naprawdę potrzebne w danej sytuacji. Jako migawki rzeczywistości są bezpośrednim zwierciadłem wymagań społecznych – i laboratorium dla architektury, która uczy się na nowo obchodzić z zasobami, czasem i warunkami.

Koncepcja i projekt: KOSMOS Architects

Kierownictwo projektu Az W: Katharina Ritter