Prezentowana jest stała wystawa poświęcona pracowni Klimta – jedynej znajdującej się w jednym z jego dawnych miejsc pracy.
Zwłaszcza w Wiedniu, ale i na całym świecie, Klimt wydaje się być wszechobecny. Jego sztuka stała się dobrem wspólnym. Zapomina się jednak o tym, co zostało utracone w związku z jego dziełami i życiem: sztuka zrabowana, sztuka zwrócona, sztuka zaginiona oraz niezliczone historie o kolekcjonerach, sprawcach i ofiarach.
Ostatni budynek pracowni Klimta stoi do dziś w środku dużego ogrodu na obrzeżach Wiednia. Przetrwał tu jeden samotny krzew różany, nic poza tym. Klimt nie żyje od stu lat. Jego kolekcjonerzy i mecenasi również już nie żyją. Wielu z nich było prześladowanych, okradzionych, wypędzonych lub zamordowanych przez nazistów. Część dzieł Klimta zaginęła, spłonęła i zniknęła bez śladu. Reszta nie znajduje się już na ścianach salonów jego kolekcjonerów, lecz przeważnie w przestrzeniach muzealnych. Życie, które toczyło się codziennie przed jego obrazami, jest równie zagubione jak osobiste, rodzinne relacje, które łączyły właścicieli i sztukę.
Wystawa stawia pytanie o to, jak radzić sobie ze stratą, która wykracza daleko poza pojedyncze dzieła sztuki. Przedstawia szerokiej publiczności niektórych protagonistów z dawnych i dzisiejszych czasów, a także zaginionych Klimtów z nowej perspektywy.
Zaginiony Klimt
Stała