Su Yu Hsin

W trylogii „Particular Waters” Su Yu Hsin śledzi materialne podstawy technologii cyfrowych. W centrum uwagi znajdują się woda, pustynia i krzem – zasoby i krajobrazy, bez których nie mogłyby istnieć chipy komputerowe, centra danych i sztuczna inteligencja. Zamiast pokazywać infrastruktury cyfrowe jako abstrakcyjne technologie, artystka skupia się na ich ekologicznych i politycznych uwarunkowaniach.

Pierwsza część prowadzi do Hsinchu na Tajwanie, gdzie produkowana jest duża część potrzebnych na świecie półprzewodników o wysokiej wydajności. Film stawia pytanie, skąd pochodzą ogromne ilości wody potrzebne do produkcji chipów i kto ma dostęp do tego życiodajnego zasobu. Z perspektywy dostawcy wody rozwija się historia suszy z 2021 roku i pokazuje, jak ściśle globalne łańcuchy dostaw są powiązane z lokalnymi krajobrazami wodnymi.

Druga część przenosi wzrok na pustynię Arizony. Początkowo z perspektywy samochodu autonomicznego, śledzi przemianę suchego krajobrazu w centrum produkcji półprzewodników i przetwarzania w chmurze. Zainspirowana wierszem „Cloud Song” poetki Tohono O’odham Ofelii Zepedy, Su Yu Hsin w poetycki sposób podchodzi do napięcia między obietnicami postępu technologicznego a jego ekologicznymi konsekwencjami.

Trzecia część prowadzi do Drezna-Gittersee, gdzie historia górnictwa spotyka się z aktualnymi wydarzeniami w przemyśle półprzewodnikowym. Śledzi drogę krzemu – jednego z najważniejszych surowców do produkcji chipów komputerowych i ogniw słonecznych – przez warstwy geologiczne, przemysłowe procesy produkcyjne i polityczne przemiany. Krajobraz opowiada o wydobyciu węgla i uranu, a także o przyszłych obietnicach dzisiejszej „Krzemowej Saksonii” i pokazuje, jak historia regionalna jest spleciona z globalnymi łańcuchami dostaw surowców.

Su Yu Hsin urodziła się w 1989 roku w Taichung (Tajwan). Studiowała na Shih-Chien University w Tajpej, w Royal College of Art w Londynie oraz w Hochschule für Grafik und Buchkunst w Lipsku. W 2023 roku otrzymała 26. Federalną Nagrodę dla Studentów Sztuki. Jej prace były wystawiane m.in. w Kunsthalle Winterthur, GfZK Leipzig, Sculpture Center New York, Taipeh Fine Arts Museum, Kunsthalle Baden-Baden i Centre Pompidou-Metz. Mieszka w Berlinie i Tajpej.

W IBB-Videoraum od 2011 roku prezentowani są artyści pracujący z mediami opartymi na czasie. Program obejmuje nie tylko uznane nazwiska współczesnego wideoartu, ale także młodych artystów, którzy do tej pory rzadko pojawiali się w muzeach. Ma im to umożliwić pierwszy instytucjonalny występ w Berlinische Galerie.

Każdy seans pozwala na nowe podejście do dzieł, które poruszają kwestie medialne, polityczne lub społeczne. Szczególną uwagę zwraca się na danie przestrzeni marginalizowanym perspektywom i uwidocznienie wpływu struktur władzy.