JAK NATURA NAŚLADUJE SZTUKĘ (OSCAR WILDE), NIEKTÓRZY STARZY MISTRZOWIE NAŚLADUJĄ MNIE
Twórca programu malarstwa analitycznego opartego na zasadzie trompe l’oeil (iluzji optycznej). Członek grupy artystycznej avance-retard. Należy do kręgu absolwentów szkół średnich pod kierunkiem prof. Rudolfa Fily (Szkoła Sztuk Użytkowych, 1961 – 1965), którzy pod koniec lat 70. XX wieku rozwinęli nową wizualną formę koncepcji, mającą na celu zachowanie wewnętrznej autentyczności ich pracy. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych u prof. D. Milly'ego i prof. P. Matejki (1965 – 1971); w latach 1982 – 2008 uczył w Szkole Sztuk Stosowanych Josefa Vydry w Bratysławie. W centrum koncepcji artystycznej Bočkaya leży odwieczny problem sztuki i iluzji, rzeczywistości i fikcji.
Co jest w rzeczywistości namalowane, a co jest rzeczywiste? Gdzie leży granica między nimi? Te pytania porusza za pomocą precyzyjnej, staromisterskiej techniki malarskiej, którą jednak bada nowo zdefiniowane problemy artystyczne relacji: malarstwa i rysunku, powierzchni i przestrzeni, iluzji i iluzji iluzji. Wielokrotne iluzjonistyczne przedstawienie płaszczyzn przestrzennych i podstawowych środków wyrazu artystycznego prowadzi jednak malarza dalej, ku ogólnej formulacji refleksji nad istotą medium.
Katarína Bajcurová w: Moderná slovenské umenie. Bratislava: Interpond, 1997
Światło Tylne (Retrospektywa)
Milan Bočkay
Kończy się za 13 dni
