Max Pechstein

Max Pechstein, uznawany przez wielu współczesnych za czołowego członka grupy artystycznej Brücke, zajmował centralne miejsce w niemieckiej awangardzie w pierwszych dekadach XX wieku. Był pierwszym ekspresjonistą przyjętym do Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego wybitne znaczenie dla sztuki nowoczesnej wynika przede wszystkim z jego decydującego wkładu w przełom niemieckiego ekspresjonizmu.

Retrospektywa w Lentos łączy kluczowe dzieła z różnych faz twórczości. Oprócz Drezna i Berlina, ważne miejsce pracy i inspiracji stanowiło wybrzeże Morza Bałtyckiego. Już w 1913 roku Kunstsalon Fritz Gurlitt w Berlinie zorganizował pierwszą dużą wystawę indywidualną Pechsteina. Wolfgang Gurlitt wspierał również podróż Pechsteina na Morza Południowe, gdzie na wyspach Palau szukał życia w zgodzie z naturą, które zakończyło się wraz z wybuchem pierwszej wojny światowej.

Po wojnie Pechstein odnalazł w Berlinie nową twórczą siłę. W 1937 roku w ramach akcji „Sztuka zdegenerowana” skonfiskowano ponad 500 jego dzieł. W okresie powojennym spotkał się z uznaniem, ale także z krytyką. W tej późnej fazie jego twórczości powstały liczne motywy z Morza Południowego, odtworzone z pamięci. Ponad 100 prac, w tym wiele pejzaży Bałtyku i Morza Południowego, jest po raz pierwszy prezentowanych w Austrii w Lentos. Punktem ciężkości wystawy jest związek Pechsteina z Wolfgangiem Gurlittem, założycielem instytucji poprzedzającej Lentos Kunstmuseum Linz.