Carla Accardi

The Estorick Collection of Modern Italian Art oraz Compton Verney w Warwickshire prezentują pierwszy instytucjonalny projekt w Wielkiej Brytanii poświęcony Carli Accardi (1924-2014).

Prezentowana w dwóch wystawach, działających równolegle, ta współpraca daje długo oczekiwaną szansę, by dogłębnie poznać jedną z najbardziej wpływowych włoskich artystek powojennych.

Accardi odgrywa kluczową rolę w historii włoskiej abstrakcji XX wieku, a jej prace nigdy wcześniej nie były pokazywane w Wielkiej Brytanii w tak dużej skali. Dzięki dwóm wystawom można prześledzić, jak posuwała malarstwo w nowych kierunkach: od powojennej awangardy w Rzymie, przez śmiały kolor i radykalne materiały, po prace, które wprowadzają w grę światło i przestrzeń.

Kluczową ideą w twórczości Accardi jest język wizualny. Stworzyła własny zestaw wymyślonych „znaków”, śladów plasujących się gdzieś między pismem a abstrakcją. Dla Accardi znaki te nie były wyłącznie sposobem tworzenia obrazów, lecz także sposobem na opieranie się utrwalonym znaczeniom i hierarchiom władzy.

Jeden z jej najważniejszych przełomów nastąpił wraz z Sicofoilem, przezroczystym przemysłowym tworzywem sztucznym. Na tej powierzchni światło przenika przez pracę, a znaki zdają się unosić, dzięki czemu dzieło może wydawać się otwarte, zmienne i reagujące na twój ruch w przestrzeni. Te eksperymenty pomogły poszerzyć to, czym może być malarstwo, rozwijając bardziej architektoniczne cechy, które badają przestrzeń, światło i kolor.

Sztuka Accardi kształtowana jest także przez politykę jej czasów. Jej praktyka łączy się z debatami feministycznymi we Włoszech w latach 60. i 70., w tym z jej zaangażowaniem w Rivoltę Femminile, oraz z szerszymi pytaniami o to, kto zostaje dostrzeżony i kto może współtworzyć historię sztuki nowoczesnej.

Projekt, rozwijany w bliskim dialogu z Accardi Estate, zestawia znaczące wypożyczenia i materiały archiwalne.

Dwie wystawy, jedna wspólna historia Obie wystawy zostały pomyślane razem jako jeden projekt, ale oferują różne drogi do twórczości Accardi.

W Estorick Collection wystawa wydobywa motywy i punkty zwrotne w praktyce Accardi, koncentrując się na kluczowych momentach, a nie na całej rozpiętości jej kariery. W intymnej, domowej atmosferze muzeum zestawia starannie dobrane kontrasty, m.in. przejście od czarno-białych obrazów z końca lat 50. do prac z początku lat 60. z uderzającym neonowym kolorem. Obok późniejszych prac na surowym płótnie prezentuje też przezroczyste prace z Sicofoilu oraz rzeźbiarskie obiekty łączące jej myślenie z pomieszczeniami, przedmiotami i codzienną przestrzenią.

W Compton Verney wystawa w dużej mierze liniowo śledzi karierę Accardi od początku do końca. Prowadzi od jej wczesnej powojennej abstrakcji i grupy Forma 1 w Rzymie, przez rozwój charakterystycznych znakopodobnych śladów, aż po zwrot ku śmiałemu kolorowi i nowym materiałom. Kluczowym momentem jest jej przełomowe użycie Sicofoilu, przezroczystego przemysłowego tworzywa, które wprowadza światło i przestrzeń do pracy. W miarę postępu wystawy widać, jak Accardi wychodziła z malarstwem poza ramę, tworząc prace, które stają się przestrzenne i immersyjne i zmieniają się, gdy przemierzasz galerie.

O artystce: Carla Accardi (1924 - 2014) Carla Accardi urodziła się w Trapani na Sycylii i przez większość kariery mieszkała w Rzymie. Wystawiała na całym świecie, w tym na Biennale w Wenecji, a także w wielkich muzeach, takich jak Centre Pompidou i MoMA. Znacząca retrospektywa jej twórczości w Palazzo delle Esposizioni w Rzymie w 2024 roku potwierdziła jej dziedzictwo, a ten brytyjski projekt stanowi ważny moment odnowionego uznania.