Anna Polanská & Pavla Vachunová: Zanim zakwitnie kamień

Wystawa „Zanim zakwitnie kamień” łączy twórczość Anny Polanskiej i Pavli Vachunovej, dwóch autorek, których drogi spotykają się w intuicyjnym stosunku do materiału, rzemiosła i krajobrazu. Krajobrazu zarówno rzeczywistego, jak i wewnętrznego, zachowanego we wspomnieniach, doświadczeniach i obrazach dzieciństwa.

Twórczość Anny Polanskiej od dawna koncentruje się na człowieku osadzonym w krajobrazie, który wyrasta z realnych wspomnień i snów. W swoich obiektach, reliefach i wazach pracuje przede wszystkim ze szkłem dmuchanym, kształtowanym i odlewanym, którego ostateczny kształt stopniowo ujawnia poprzez szlifowanie i grawerowanie. Jej proces jest intuicyjny: kompozycje powstają bezpośrednio ze swobodnych szkiców w materiale. Wielokrotnie szlifuje i graweruje obiekty, aż linie, powierzchnie i kształty połączą się w obraz zdolny nieść uczucie, wspomnienie lub cichą myśl.

Dla Pavli Vachunovej podstawowym medium stała się glina. Materiał, który początkowo jest miękki i plastyczny, a swoją ostateczną formę uzyskuje pod wpływem ognia, pozwala jej uchwycić pierwotne myśli i wewnętrzne przeżycia. Praca z nim symbolicznie łączy wszystkie żywioły – ziemię, wodę, ogień i powietrze. Jej twórczość naturalnie wykracza poza ceramikę i porcelanę, obejmując również rysunek, malarstwo, fotografię, wideo i rzeźbę.

Po latach samodzielnej twórczości obie autorki odkrywają, że ich tematy wracają do podobnego źródła: do osobistego doświadczenia z krajobrazem i do człowieka jako jego nierozerwalnej części. Łączy je przyjaźń, intuicyjne podejście do twórczości, chęć eksperymentowania oraz mocne zakorzenienie w rzemiośle, cierpliwości i rzeźbiarskim myśleniu o formie. Każda z nich pozostaje wierna własnemu światu materiałowemu. Na porcelanowych wazach Pavli Vachunovej rozkwitają kwiaty, ich łodygi, liście i kwiaty występują w delikatnych strukturach powierzchni. Podobnie, w szkle Anny Polanskiej pojawiają się rytowane linie i organiczne motywy.

Szkło i porcelana w nowo powstałych wspólnych obiektach istnieją obok siebie jako dwa równorzędne głosy. Nie konkurują ze sobą ani się nie pokrywają. Uzupełniają się, przenikają i tworzą wspólną przestrzeń, w której spotykają się dwie autorskie drogi – dwa doświadczenia z krajobrazem, materiałem i pamięcią. „Zanim zakwitnie kamień” to ich cichy dialog.

Architektura: Radka Vyplašilová, Max Berdych Wizualizacja: Bohouš Pospíšil (zdjęcia), Matúš Buranovský (projekt graficzny) Współpraca: Marcela Straková, Tereza Pinkasová Podziękowania: Jakub Berdych Karpelis