Huda Takriti. Anatomia nieskończonej sceny

Dommuseum we współpracy z Kardinal-König-Kunstfonds Archidiecezji Salzburskiej prezentuje interwencję artystyczną Hudy Takriti, laureatki Kardinal-König-Kunstpreis 2026.

W swojej pracy wideo Anatomia nieskończonej sceny (2025) Huda Takriti (*1990 w Damaszku, Syria) zajmuje się tematami pamięci, archiwum i historiografii. Archiwa i ruiny jawią się jako miejsca wiedzy i pamięci zbiorowej. Artystka rozumie ruiny jako otwarte przestrzenie, które zachowują ślady minionych wydarzeń i łączą teraźniejszość z przeszłością.

Punktem wyjścia pracy jest prolog z ekranizacji Henryka V Szekspira (1989) w reżyserii Kennetha Branagha, który ukazuje konstrukcję narracji i rolę publiczności. W poetyckim dialogu między unoszącym się okiem a reflektorem artystka zastanawia się nad percepcją, pamięcią i możliwością ponownego opowiedzenia historii.

Centralnym elementem pracy wideo jest materiał typu found-footage z osobistego archiwum obrazów Takriti. Dokumenty historyczne, zdjęcia prasowe i sceny filmowe łączą się, tworząc wielowarstwowe narracje i otwierając nowe przestrzenie skojarzeń. Artystka stawia przy tym pytanie o wiarygodność obrazów i ich roszczenie do prawdy. Poprzez alienację, rozbłyski światła i odwrócenia obrazu, percepcja widzów jest celowo drażniona, a spojrzenie kierowane na konstrukcję historii. Powstaje w ten sposób wielowymiarowa refleksja na temat tego, jak powstaje pamięć, jak obrazy kształtują historię i jaką rolę my sami odgrywamy w jej interpretacji.

Kardinal-König-Kunstpreis to jedna z najważniejszych nagród na austriackiej scenie artystycznej. Podkreśla zaangażowanie Kościoła w sztukę współczesną i dialog z aktualnymi wydarzeniami społecznymi. Nagroda, ustanowiona w 2005 roku z inicjatywy prałata dr Johannesa Neuhardta, przyznawana jest artystom działającym na arenie międzynarodowej, którzy mają swoje centrum życia w Austrii i swoimi dziełami otwierają nowe perspektywy artystyczne, społeczne i kulturowe.