Instalacja 'Gleaming Lights of the Souls' (Lśniące Światła Dusz) japońskiej artystki Yayoi Kusamy (1929-2026) to jedno z najbardziej ukochanych dzieł muzeum. Instalacja, pochodząca z 2008 roku, składa się z pomieszczenia, gdzie ściany i sufity pokryte są lustrami, podłoga to lustro wody, a widz stoi pośrodku wody na platformie.
Z sufitu zwisają setki lamp, a przekaźnik sprawia, że światło zmienia kolor w spokojnych przejściach – w ten sposób my, jako widzowie, stajemy się częścią przestrzennej głębi, pulsu i wszechświata instalacji. Gleaming Lights of the Souls to dzieło w pełni liryczne.
„Jakże nieskończona jest ta przestrzeń dla zmysłów”, pisze Poul Erik Tøjner w swoim Louisiana abc, „także skończona i obecna staje się nagle, gdy własne bicie serca zestraja się z transformacją kolorów, a ciche kołysanie przestrzeni między najpiękniejszymi barwami i kombinacjami rysuje własny, delikatny elektrokardiogram, tak, to trafia prosto w serce.”
Jej drugim leitmotywem było rzeźbiarstwo, a polegało na akumulacjach – nagromadzeniach. Wygląda to jak surrealizm, ale to po prostu Kusama: falliczne kształty wykonane z wypchanej tkaniny, gigantyczny wszechświat małych poduszek w kształcie penisa, które mogły podbić cokolwiek – meble, buty, całe pomieszczenia – srebrzyste lub w inny sposób pokolorowane.
Wczesne prace Kusamy miały wyraźny charakter rękodzielniczy, który może nawiązywać do japońskiej kaligrafii, ale w Nowym Jorku szybko poznała szersze pole artystyczne poza rękodziełem – przestrzeń publiczną, scenę artystyczną, media, rozgłos, fotografie, kliszę – i sporo jest Warhola w jej działaniach w latach 60., kiedy tworzyła filmy i performance, które były zarówno krytyczne wobec instytucji, jak i seksualnie zorientowane, otworzyła butik modowy i była bardzo widoczna, również w prasie.
Uprzejmie informujemy, że obecnie zmieniono warunki dostępu do instalacji Kusama. W razie pytań prosimy o zapytanie przy wejściu.
Instalacja Kusamy
Stała
