Przez ponad pięć dekad amerykańska artystka Lynda Benglis eksperymentowała z materiałami w zabawnym, fizycznym i nieprzewidywalnym zbiorze prac, poszerzając nasze rozumienie tego, czym może być rzeźba.
W ciągu ponad 50-letniej kariery amerykańska artystka Lynda Benglis kwestionowała rozróżnienia między malarstwem a rzeźbą, tworząc dzieła, w których materiały wydają się płynąć, składać się i nabierać własnego życia.
Przekształcając lateks, wosk, metal, szkło, papier i piankę w dzieła, które są jednocześnie zabawne, instynktowne i nieoczekiwane, Lynda Benglis (urodzona w Lake Charles, Luizjana w 1941 roku) została nazwana „psotną alchemiczką świata sztuki” w niedawnej ocenie New York Times.
Pod koniec lat 60. Benglis po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę swoimi słynnymi „wylewami”, w których fluorescencyjne pigmenty i płynny lateks były wylewane bezpośrednio na podłogę, zacierając granice między malarstwem, rzeźbą i przestrzenią.
Od tego czasu nieustannie badała zdolność materiałów do przyjmowania formy – supełkowych, złożonych, rozciągniętych, zawieszonych lub płynących – w pracach, które zachowują coś z energii ruchu i transformacji. Stale poszerzając granice rzeźby i przekształcając nasze rozumienie tego, czym może być.
Praktyka Benglis jest napędzana rzadkim połączeniem fizycznej intuicji i eksperymentalnej wolności. Jej formy są jednocześnie organiczne i abstrakcyjne, zmysłowe i monumentalne. Prezentując dzieła od późnych lat 60. do dość niedawnych, ta wystawa oferuje wgląd w jedną z najbardziej pomysłowych i wpływowych praktyk artystycznych naszych czasów.
Zdjęcie portretowe: Billie Scheepers
Lynda Benglis
Otwarcie za 624 dni
