Ogień i lód: O przynależności i stawaniu się w Kalaallit Nunaat (Grenlandia)

Wszyscy mówią o Grenlandii. Niewielu pozwala Grenlandii przemówić.

Co znaczy należeć? Do ziemi, do rodu, do języka. Nosić ze sobą pochodzenie i dopiero w nim stawać się sobą. Nie ma jednego Kalaallit Nunaat. Nie ma jednej Grenlandii. Są tupilaki i butelki Faxe Kondi, pluton i nadzieja, kalaallisut w domu i duński w szkole, skóry fok i streaming. Jest historia kolonialna, która wciąż czeka na rozliczenie, i przyszłość, do której wszyscy chcą mieć prawo. To ogień i lód oraz ludzie, którzy niosą to wszystko w sobie – wszystko to, czego żaden nagłówek nie oddaje.

Fire & Ice gromadzi ośmioro współczesnych artystów związanych z Kalaallit Nunaat, Grenlandią. Wystawa prezentuje zarówno uznanych twórców, jak i nowe talenty, z których wielu tworzy nowe, ambitne prace specjalnie na tę wystawę. Każdy z nich opowiada z własnego miejsca – o tożsamości i dziedzictwie, o żałobie i sile przetrwania, o krajobrazie, który jest jednocześnie domem i czymś, co można stracić. Prace nie podają odpowiedzi z góry. Otwierają przestrzeń i pozwalają ci w nią wejść.

Wszyscy mówią o Grenlandii. Niewielu pozwala Grenlandii przemówić.

Co znaczy należeć? Do ziemi, do rodu, do języka. Nosić ze sobą pochodzenie i dopiero w nim stawać się sobą. Nie ma jednego Kalaallit Nunaat. Nie ma jednej Grenlandii. Są tupilaki i butelki Faxe Kondi, pluton i nadzieja, kalaallisut w domu i duński w szkole, skóry fok i streaming. Jest historia kolonialna, która wciąż czeka na rozliczenie, i przyszłość, do której wszyscy chcą mieć prawo. To ogień i lód oraz ludzie, którzy niosą to wszystko w sobie – wszystko to, czego żaden nagłówek nie oddaje.

Fire & Ice gromadzi ośmioro współczesnych artystów związanych z Kalaallit Nunaat, Grenlandią. Wystawa prezentuje zarówno uznanych twórców, jak i nowe talenty, z których wielu tworzy nowe, ambitne prace specjalnie na tę wystawę. Każdy z nich opowiada z własnego miejsca – o tożsamości i dziedzictwie, o żałobie i sile przetrwania, o krajobrazie, który jest jednocześnie domem i czymś, co można stracić. Prace nie podają odpowiedzi z góry. Otwierają przestrzeń i pozwalają ci w nią wejść.

Emilia Sølvsten porusza się w przestrzeni pośredniej między Danią a Kalaallit Nunaat (Grenlandią) i bada swoje własne pochodzenie poprzez marzycielski, topograficzny krajobraz nad zachodniogrenlandzkim miastem Maniitsoq, stworzony z kilku tysięcy cukrowych szczytów. Krajobraz, który jest jednocześnie konkretny, wspominany i wyobrażony. W pracy Lisbeth Karline Poulsen pokazano 43 000 czerwonych koralików w małym pudełku, po jednym za każdego człowieka, który nigdy się nie urodził. Konkretny obraz straty, leżącej pod sprawą spirali i tym, co mogło się wydarzyć. W ramach programu Horizon CC Martin Brandt Hansen tworzy nowe prace instalacyjne, które badają współczesne Kalaallit Nunaat i kwestionują wyobrażenie Grenlandii jako miejsca kojarzonego przede wszystkim z tradycją i przeszłością. Odwołując się do kultury łowieckiej i tradycji Mitaarneq, dawnego grenlandzkiego zwyczaju, w którym ludzie przebierają się w osobliwe, często upiorne stroje i chodzą od domu do domu, pracuje z sygnami kulturowymi, które wskazują zarówno wstecz, jak i w przyszłość. W innej pracy podnosi Faxe Kondi, przedmiot codziennego użytku o szczególnym miejscu w kulturze grenlandzkiej, do rangi sztuki i czyni z niego obraz Kalaallit Nunaat w ruchu, pomiędzy dziedzictwem, teraźniejszością a pragnieniem samodzielnego określenia własnej przyszłości.

Ogień i lód

Przez całą wystawę przepływają dwie temperatury. Ogień to głos, który domaga się, by go usłyszano: smutek, gniew, wola działania. Lód to to, co zamarza: milczenie, systemy, strata – wszystko to, czego nigdy nie wypowiedziano głośno. Wystawa istnieje w przestrzeni między chłodem a ciepłem. Między tym, co odziedziczone, a tym, co wciąż może powstać. Tytuł inspirowany jest poezją Jessie Kleemann z tomu Arkhticós Dolorôs (2021).

Dlaczego teraz?

Nigdy inni tak wiele nie mówili o Kalaallit Nunaat (Grenlandii), podczas gdy sam kraj rzadko otrzymywał głos. Fire & Ice nie daje odpowiedzi, lecz oddaje głos i krąży wokół czegoś, co wszyscy znamy: znalezienia miejsca, do którego można należeć. Przyjdź i zobacz świat z nowego miejsca – miejsca artystów.

Do wystawy powstaje katalog z tekstami krytycznymi i wywiadami z uczestniczącymi artystami.