Na falach sztuki | Kolekcje sztuki czeskiej

Zbiory Oblastní galerie Liberec są bardzo bogate, co potwierdza również kolekcja stałej ekspozycji sztuki czeskiej XX wieku. Ekspozycja, ułożona chronologicznie, prezentuje przekrój malarstwa i rzeźby minionego stulecia.

Czeska sztuka XX wieku często z mistrzowskim kunsztem włączała się w międzynarodowe prądy i style. Odwiedzający mogą podziwiać na przykład duży obraz Antonína Slavíčka Stromovka w stylu impresjonizmu z początku wieku. Swobodny impresjonistyczny styl cechuje również obrazy Václava Radimskiego czy Antonína Hudečka.

Kubistyczną rewolucję w przedstawieniu na płótnie reprezentuje dzieło Bohumila Kubišty, którego obraz Polibek smrti powstał podczas pierwszej wojny światowej. Sąsiednia rzeźba Hlava Otto Gutfreunda jest wyrazem tego samego w przestrzeni. Spośród innych przedstawicieli tego silnego prądu z lat 10. i 20. XX wieku warto wymienić obrazy Antonína Procházky i Vincence Beneša.

W latach trzydziestych XX wieku do głosu dochodzi surrealizm i tzw. sztuka imaginatywna. Czołowi przedstawiciele tego stylu, tacy jak Toyen i Jindřich Štyrský, są również reprezentowani w naszych zbiorach. Obok nich znajdziemy dzieła Františka Janouška, Františka Muziki czy Zdeňka Sklenářa.

Tworzenie w okresie drugiej wojny światowej było pod względem jakości uwarunkowane nadejściem młodej generacji artystów, którzy połączyli się w okupowanej Pradze i założyli Skupina 42. Temu ugrupowaniu poświęcono w naszej ekspozycji własne miejsce, a odwiedzający mogą podziwiać obrazy Kamila Lhotáka, Jana Smetany, Františka Hudečka czy Bohumíra Matala.

Rozwój powojenny wprowadza nowe tendencje do sztuki. Z jednej strony artyści walczą o wolność wypowiedzi w kontraście do oficjalnej retoryki realizmu socjalistycznego, z drugiej strony nie pozwalają sobie odebrać prywatnej wolności i tworzą poza oficjalną sceną tak, jak uważają za słuszne. W twórczości wschodzącej powojennej generacji rozwija się przede wszystkim abstrakcja w różny sposób.

W latach 50. w Czechach osiedla się przede wszystkim twórczość informelna, która jest ideowo związana z teoriami kosmologicznymi i próbą uchwycenia nienazwanego wrzenia wszechświata i ludzkiej duszy. Do przykładów malarstwa informelnego zaliczają się dzieła Roberta Piesena i Mikuláša Medka.

Konstruktywne tendencje lat 60., które pojawiają się jako odpowiedź na romantyzm informelu i które poprzez swoje geometryczne badania przestrzeni wyrażają nadzieję na nowy, racjonalny świat, są w ekspozycji reprezentowane przez dzieła Karela Malicha, Radoslava Kratiny, Jana Kubíčka czy Stanislava Kolíbala.

Obok tych dwóch nurtów rozwija się również twórczość nieabstrakcyjna, jednak nie w niewolniczym kanonie socrealizmu, ale jako podejście nowe, tylko częściowo realistyczne, w postaci tzw. nowej figuracji lub tzw. nowego realizmu. Obrazy wychodzą z rzeczywistości, ale przesuwają ją zarówno w przedstawieniu, jak i w znaczeniu, tworząc w ten sposób świat sam dla siebie, nasycony znaczeniami zaszyfrowanymi mniej lub bardziej. Obrazy Františka Ronovského i Michala Rittsteina czy rzeźby Karela Nepraša znajdziesz w stałej ekspozycji obok dzieł sióstr Jitky i Květy Válových czy Adrieny Šimotové.

Ponieważ kolekcja Galerie Lázně Liberec stale się powiększa, oferujemy odwiedzającym również nabytki współczesnych artystów z ostatnich dwudziestu lat. Wśród nich wymieńmy dzieła Františka Skály, Petra Nikla czy Antonína Střížka.