Michella Bredahl

Rooms We Made Safe to pierwsza duża wystawa indywidualna wschodzącej duńskiej artystki Michelly Bredahl w krajach nordyckich. Bredahl jest znana z niezwykle intymnych portretów przyjaciół i znajomych, których przedstawia w ich domach w prywatnych chwilach. Ale dom niekoniecznie jest bezpiecznym miejscem. Opierając się na głęboko osobistej narracji, wystawa sięga do zdjęć, które matka Bredahl zrobiła przed jej narodzinami, oraz do obrazów, które później wspólnie stworzyły podczas dorastania artystki. Wystawa prezentuje 70 prac fotograficznych i filmowych.

Bredahl dorastała w kompleksie mieszkań komunalnych na obrzeżach Kopenhagi z samotną matką i młodszą siostrą. Mieszkanie charakteryzowało się silną i żywą paletą barw, która kontrastowała z panującym wówczas minimalistycznym skandynawskim ideałem. Każdy pokój miał swój własny, wyraźny kolor: głęboki błękit, bordowy i kwiatowe wzory rozwijające się na ścianach. Kiedy Bredahl miała siedem lat, matka podarowała jej aparat. Od tego czasu wspólnie dokumentowały swoje bliskie i intymne codzienne życie. Już jako dzieci dwie siostry zetknęły się z uzależnieniem matki, co pozostawiło na nich głębokie piętno. W Rooms We Made Safe Bredahl wraca do pomieszczeń swojego dzieciństwa, które w tamtym czasie były niebezpiecznym miejscem, i przekształca je w mocny wyraz artystyczny. Każda sala wystawowa poświęcona jest różnym okresom jej praktyki i służy jako hołd dla jej matki oraz ich wspólnej dokumentacji sfery domowej.

Studium kobiecości Krótko po ukończeniu studiów Bredahl zaczęła regularnie podróżować do Paryża, gdzie ostatecznie osiedliła się w 2020 roku. Miasto oferowało cieplejsze tony, których szukała, a także bogatą różnorodność kulturową. Tutaj Bredahl zaczęła fotografować ludzi ze swojego bliskiego kręgu: przyjaciół, dzieci przyjaciół i artystów z własnego środowiska. Portrety świadczą o pociągu do ludzi, którzy dzielą pewną formę kobiecości – wyrazu i przestrzeni doświadczeń, której nie postrzega jako stałej czy jednoznacznej, ale jako płynną, wieloaspektową i kształtowaną przez jednostkę. Bredahl fotografuje swoje modelki w ich własnych domach, wywołując w ten sposób głęboko osobistą atmosferę, która jest wzmocniona głębią i bogatymi kolorami analogowych zdjęć. Większy wybór jej portretów został zebrany w jej pierwszej monografii Love Me Again (Loose Joints Publishing, 2023), która stała się kluczowym punktem zwrotnym w jej karierze i przyciągnęła międzynarodową uwagę w świecie sztuki.

Pole Dance Podczas pracy nad filmem dyplomowym Chassé (2019), który opowiada o grupie tancerek, Michella Bredahl zaprzyjaźniła się z jedną z tancerek pole dance z filmu. Zaczęły razem chodzić na lekcje tańca, co stało się punktem wyjścia do badań Bredahl nad pole dance, zarówno na poziomie osobistym, jak i poprzez obiektyw aparatu. Fascynuje ją ogromna siła fizyczna, jakiej wymagają złożone ruchy, ale także wyzwalająca pewność siebie tancerek w tej z pozoru wrażliwej sytuacji, jaką jest bycie bez ubrania. Wiele tancerek pole dance ćwiczy taniec w swoich domowych warunkach. Ich pełne gracji ruchy są przede wszystkim skierowane do wewnątrz, ku sobie: chodzi o bycie obecną w swoim ciele i poczucie piękna. Czasami taniec może być również przeznaczony dla spojrzenia partnera. Dla Bredahl taniec jest artystycznym wyrazem, który najbardziej zbliża się do fotografii: oba dotyczą poczucia uwolnienia, wolności i pełnej obecności tu i teraz. Motyw tańca jest naturalnym rozszerzeniem artystycznego zainteresowania Bredahl tym, co intymne i domowe. Powstałe w wyniku pracy fotografie celebrują siłę kobiecego ciała.

Miu Miu W Paryżu Michella Bredahl stała się częścią tętniącej życiem sceny kulturalnej, i tam po raz pierwszy poznała uznaną stylistkę Lottę Volkovą. Opierając się na roli Volkovy jako konsultantki stylingu dla Miu Miu (domu mody założonego przez Pradę), postanowiły współpracować nad serią zdjęć tancerek pole dance, sfotografowanych w ich domach lub studiach w Paryżu i stylizowanych w ubraniach z kolekcji Miu Miu Jesień/Zima 2024. Podobnie jak w wielu innych swoich pracach, Bredahl pozwala swoim przyjaciołom i osobom ze swojego kręgu odgrywać główne role w tych narracjach. Portrety zawierają szereg urzekających kontrastów. Czasami zagracone, prywatne wnętrza ostro kontrastują z eleganckimi pozami tancerek. Ubrania dodają kolejną warstwę: kwestionują zarówno tendencję do utożsamiania pole dance ze striptizem, jak i jednocześnie sprawiają, że taniec jest fizycznie bardziej wymagający, ponieważ naga skóra jest zazwyczaj niezbędna do chwytania drążka. Seria została później opublikowana w formie książki, a od tego czasu Bredahl i Volkova kontynuują swoją kreatywną współpracę, w tym kampanię reklamową dla Miu Miu Upcycled 2025.

Matki i córki Jednym z centralnych tematów wystawy jest piękno i złożoność tkwiące w relacji matka-córka. Poprzez włączenie fotografii z własnego archiwum rodzinnego, Bredahl wprowadza do wystawy swoją własną historię i najwcześniejsze artystyczne punkty wyjścia. Obrazy jej matki z lat 70. i początku lat 80. dodają historycznego wymiaru do przedstawienia wyrazów kobiecości i autoprezentacji, pokazując, jak pęd do twórczego wyrażania siebie był przekazywany z matki na córkę. Surowe fotografie z lat 90. pokazują matkę uwikłaną w nałóg, widzianą oczami dziecka. Zapewniają one szczery wgląd w życie rodzinne z jego szczególnymi, złożonymi wyzwaniami i radościami – historię, którą w pełni zrozumieć może tylko dziecko, które ją przeżyło.

O Michelli Bredahl Michella Bredahl studiowała fotografię w Fatamorgana, Duńskiej Szkole Sztuki Fotograficznej (2010–2011), a następnie ukończyła program reżyserski filmów dokumentalnych w Duńskiej Szkole Filmowej (2015–2019). W 2023 roku wydała swoją pierwszą monografię, Love Me Again, w wydawnictwie Loose Joints Publishing. W ciągu ostatnich dwóch lat jej intymne podejście do portretu przyniosło jej międzynarodowe uznanie jako znaczącego nowego głosu, między innymi w The Guardian; po tym nastąpiło kilka dużych zleceń i wystawa Unmade Beds w przestrzeni projektowej Shoot the Lobster (2023, Nowy Jork). Wystawie towarzyszy publikacja Rooms We Made Safe autorstwa Michelly Bredahl z tekstem Stephanie LaCava, wydana przez Verlag der Buchhandlung Walther und Franz König. Rooms We Made Safe to pierwsza duża wystawa indywidualna Bredahl w muzeum w krajach nordyckich.

Wystawa powstała we współpracy między Kunstmuseum Brandts i Huis Marseille, Museum for Photography w Amsterdamie, gdzie wystawa rozpoczęła się w październiku 2025 roku, oraz Det Nationalhistoriske Museum na zamku Frederiksborg w Hillerød, do którego wystawa przeniesie się we wrześniu 2026 roku.

Artystka dziękuje:

Statens Kunstfond Dansk Tennis Fond Fake Foundation Poul Johansen Fonden