Kwarki i żużle: Olomuniecka scena artystyczna i pokrewne strefy 1990–2020+

I. PAMIĘĆ NIE JEST ARCHIWUM

Wystawa Pamięć nie jest archiwum powstała jako część projektu badawczo-wystawienniczego Kwarki i żużle: Olomuniecka scena artystyczna i pokrewne strefy 1990–2020+. Projekt, któremu towarzyszy specjalistyczna publikacja, został wsparty w ramach programu dotacyjnego NAKI III Olomouc ve 3D i realizowany jest we współpracy z Uniwersytetem Palackiego w Ołomuńcu. Przedstawia przemiany olomunieckiej sceny artystycznej po 1989 roku, kładąc nacisk na osobowości i dzieła, ale także na działania niezależnych inicjatyw i galerii, które w ostatnich trzydziestu latach kształtowały życie kulturalne miasta.

Wystawa Pamięć nie jest archiwum otwiera projekt badawczo-wystawienniczy Kwarki i żużle. Olomuniecka scena artystyczna i pokrewne strefy 1990–2020+, który śledzi przemiany olomunieckiego środowiska artystycznego po 1989 roku. Jego częścią jest obszerna publikacja specjalistyczna o olomunieckiej scenie artystycznej, wydana równolegle z wystawą. Wiosną 2027 roku wystawę uzupełni szeroki przegląd przemian stylistycznych i twórczych, który w kilku przestrzeniach wystawienniczych ukaże szerszy obraz olomunieckiej sceny artystycznej od 1990 roku do dziś. Oprócz osobowości i dzieł śledzi również przemiany galerii, niezależnych inicjatyw, miejsc spotkań i wydarzeń, które w ostatnich trzydziestu latach wpływały na życie kulturalne miasta. Interesują go warunki pracy artystycznej i prezentacji sztuki współczesnej, relacje między pokoleniami oraz powiązania między instytucjami kultury, uniwersytetem i niezależnymi centrami. Projekt został wsparty w ramach programu dotacyjnego NAKI III Olomouc ve 3D i realizowany jest we współpracy z Uniwersytetem Palackiego w Ołomuńcu. Muzeum umění Olomouc dzięki temu projektowi kontynuuje swoje długofalowe badania oraz wystawiennicze i wydawnicze projekty Oznámení o Ikarově letu, Skleník i Meditace o městě, krajině, umění. Tym razem zwraca się ku niedawnej przeszłości, która wciąż jest częścią żywego doświadczenia jej uczestników.

Wystawa Pamięć nie jest archiwum koncentruje się na przemianach olomunieckiej sceny galeryjnej w latach 1990–2020 i przybliża wybór instytucji, niezależnych inicjatyw, przestrzeni wystawienniczych i projektów, które w tym okresie wpływały na życie kulturalne miasta. Chodzi nie tylko o to, co pokazywano, ale także o ludzi, miejsca i warunki, które umożliwiały prezentowanie sztuki współczesnej w Ołomuńcu. Podstawę wystawy stanowi dziesięć przystanków, które przedstawiają wybrane olomuniecki galerie, przestrzenie wystawiennicze i inicjatywy: Muzeum umění Olomouc, Galerie pod podloubím, Divadlo hudby, Galerie Caesar, Galerie Půda, Galerie 36, Vitrínu Denisku, Galerie W7, Galerie XY i Telegraph Gallery. Choć to tylko niewielka część ponad stu miejsc wystawienniczych, które w ciągu trzech dekad mniej lub bardziej trwale zapisały się w pamięci kulturalnej miasta, poszczególne przystanki pokazują różnorodność środowisk, w których prezentowano sztukę współczesną w Ołomuńcu. Obok organizacji dotowanych działały tu galerie stowarzyszeń i prywatne, niezależne inicjatywy, artist-run spaces, galerie site-specific oraz podmioty komercyjne i półkomercyjne.

Wystawa nie ogranicza się do danych, informacji i dokumentacji fotograficznej. Prezentuje także oryginalne lub zaktualizowane instalacje, które pokazywano w wybranych przestrzeniach. Oferuje w ten sposób częściowy obraz przemian czeskiej sztuki od pierwszych powrewolucyjnych lat aż po niedawną przeszłość. Wybór obejmuje rekonstrukcję happeningu, oryginalne i odrestaurowane prace lub ich dokładne kopie, dokumentację zaginionych realizacji oraz aktualizacje dzieł, których znaczenie zmieniało się z biegiem lat.

W wystawie uczestniczą także nagrania dźwiękowe wspomnień galerzystów i kuratorów, którzy stali za wybranymi olomuniecki galeriami, przestrzeniami wystawienniczymi i inicjatywami. Dalsze konteksty dotyczące eksponowanych prac i projektów przybliża audioprzewodnik. Program towarzyszący obejmie moderowaną rozmowę Jak to pamiętamy, komentowane spacery po dawnych adresach wystawienniczych oraz spotkania z galerzystami, kuratorami i wystawiającymi artystami. W tygodniu przedświątecznym muzeum przypomni również happening Białe Boże Narodzenie Vladimíra Havlíka i spróbuje ponownie ożywić jego atmosferę.

Wystawę uzupełniają również dwie cyfrowe storymapy poświęcone olomuniecki scenie galeryjnej do 1989 roku oraz w latach 1990–2020+…