Memory of Touch: Rozdział II

Wystawiający artyści i artystki ze zbiorów Kunsthalle Praha: Julie Béna, Josef Bolf, Tacita Dean, Milena Dopitová, Ferenc Ficzek, Emil Filla, Robert Gabris, Milan Grygar, Klára Hosnedlová, Anna Hulačová, František Janoušek, Zhanna Kadyrova, Běla Kolářová, Stanislav Kolíbal, Julius Koller, Endre Nemes, Louise Nevelson, Roman Ondak, Otto Piene, Teodor Rotrekl, František Skála, Société Réaliste, Adriena Šimotová, Václav Špála, Toyen

Zaproszeni wystawiający artyści i artystki: Kryštof Brůha, Jakub Jansa, Valentýna Janů, Natálie Perkof, Barbora Zentková & Julia Gryboś

Memory of Touch (Paměť dotyku), wystawa rozwijająca się w dwóch rozdziałach, prezentuje pierwszy obszerny pokaz kolekcji sztuki Kunsthalle Praha. Zamiast traktować kolekcję jako stałą i zamkniętą całość, zestawia obok siebie dzieła historyczne, powojenne i współczesne w dialogu z zaproszonymi czeskimi artystami i artystkami, których myśli i postawy otwierają kolekcję na zewnątrz i pozwalają wyłaniać się nowym rezonansom.

Memory of Touch rozgrywa się w czasach, które nagradzają kontrolę, pewność, konflikt i nieskazitelne powierzchnie, w kulturowym krajobrazie, który celebruje efektywność i widoczność, jednocześnie ukrywając to, co niestrzeżone, niepewne i niedoskonałe. Wobec tych imperatywów wystawa proponuje ciche przeciwwagi: zwraca uwagę na kruchość i wrażliwość nie jako na braki, lecz jako na przejawy odporności. Być otwartym i pozostawać przepuszczalnym wobec ryzyka nie jest słabością; jest świadomą formą obecności i działania. Z tej wrażliwości wchodzimy do kolekcji nie jako do liniowej chronologii, lecz jako do konstelacji momentów, wrażeń i echa.

Kolekcja Kunsthalle Praha nie pojawia się tu jako komentarz do historii, lecz jako podskórny nurt: cichy, wytrwały i kształtujący. Zestawia dzieła nie jako podmioty, lecz jako atmosfery. Nie jako lekcje, lecz jako pulsacje, które pytają, co w nas budzi przeszłość, jak trwa w pamięci i jak nadal kształtuje teraźniejszość. Stąd wystawa zwraca się do zaproszonych współczesnych artystów i artystek, pokolenia ukształtowanego nie przez przejście z jednego stabilnego świata do drugiego, lecz przez krajobraz zmiennych systemów, znikających pewników i kruchych form przynależności. Nie do tych, którzy powtarzają formy przeszłości, lecz do tych, którzy odziedziczyli jej rejestry emocjonalne: czujność, zerwanie i konieczność cichego trwania.

Przez kolekcję i zaproszonych artystów i artystki powstają różne dialogi: między intymnością a dystansem, dyskomfortem a przyjemnością, materialnym a efemerycznym. Te napięcia ustanawiają kruchość jako metodę, a nie temat, podczas gdy wystawa rozwija się w dwóch uzupełniających się rozdziałach: pierwszy bada ją jako formę oporu, drugi jako przeżywany stan i obecność. Razem tworzą jeden ruch, który łączy idee estetyczne, historyczne i afektywne. Przez pokolenia artyści i artystki łamią formę, pracują z niestabilnymi materiałami i zakłócają koncepcje, by obudzić postawę odzwierciedlającą światy naznaczone pęknięciami, od eksperymentów awangardy i powojennych dzieł kształtowanych przez cenzurę po współczesne praktyki reagujące na ekologiczną, społeczną i emocjonalną precarność. Te warstwowe dialogi celowo zestawiają szerokie spektrum mediów, malarstwo, rysunek, instalację, rzeźbę, fotografię i wideo, i budzą przeszłość w naglących sprawach teraźniejszości. Tym samym potwierdzają kruchość jako żywy język naszych czasów: delikatny, a mimo to odporny, niepewny, a mimo to płodny.

W trakcie wystawy zwiedzający będą mieli do dyspozycji wielojęzyczny przewodnik audio, przygotowany we współpracy Kunsthalle Praha i platformy Cabinet of Wonders.

Rozdział I