Wystawa rozpoczyna się w 1945 roku i prowadzi aż do współczesności żydowskiego Wiednia. Opowiada o prawie całkowicie zniszczonej gminie żydowskiej, która pomimo oporu austriackiej polityki powojennej, na przestrzeni dziesięcioleci rozwinęła się w małą, ale wieloaspektową i żywą społeczność. Jest to głęboko wiedeńska historia imigracji, najpierw z Europy Wschodniej i Środkowej, potem z byłych republik radzieckich. I jest to historia samostanowienia, co pokazuje między innymi konflikt wokół byłego prezydenta federalnego Kurta Waldheima.
Dopiero po spojrzeniu w teraźniejszość, na parterze muzeum, wystawa na drugim piętrze prowadzi do wielkiej żydowskiej historii Wiednia, od średniowiecza do Holokaustu. Wystawa kwestionuje politykę „tolerancji” cesarza Józefa II, ukazuje kreatywne i optymistyczne strategie społeczności żydowskiej, która dopiero w 1852 roku mogła się ukonstytuować, by następnie szybko stać się trzecią co do wielkości w Europie. „Nasze Miasto” jasno pokazuje, że wiedeńscy Żydzi i Żydówki – niektórzy są dziś światowej sławy – już około 1900 roku znaleźli się pod presją z powodu gwałtownego antysemityzmu, na długo przed zniszczeniem ich społeczności przez austriackich i niemieckich narodowych socjalistów po 1938 roku.

Nasze Miasto! Żydowski Wiedeń do dziś
Stała


