Uwaga, wysokie napięcie

Pomimo nowoczesnych środków ochronnych, prąd elektryczny nadal niesie ze sobą ryzyko. Pierwszy znany śmiertelny wypadek elektryczny na terenie Austrii miał miejsce w 1882 roku. Był to inżynier, który zmarł, ponieważ wówczas nikt nie wierzył w możliwość reanimacji.

W 1906 roku młody internista Stefan Jellinek (1871–1969) po raz pierwszy zaprezentował, w ramach wystawy higienicznej w wiedeńskim Praterze, mały wybór preparatów i urządzeń, które pokazywały skutki uderzeń pioruna i prądu elektrycznego na ludzi i zwierzęta. Z tej kolekcji powstało późniejsze Muzeum Elektropatologiczne, które zostało uroczyście otwarte 29 października 1936 roku w Szpitalu Ogólnym. Wprowadzenie prądu elektrycznego do miast jest uważane za punkt zwrotny. Dziś jednak wiadomo, że każde osiągnięcie techniczne i każdy postęp niosą ze sobą również niepożądane skutki. Prąd elektryczny nadal jest źródłem zagrożenia, którego nie należy lekceważyć. Rośnie liczba urządzeń elektrycznych do użytku prywatnego. Często wiąże się to ze spadkiem jakości i brakiem wiedzy na temat zagrożeń. Płonące akumulatory litowo-jonowe oraz osoby ranne w wypadkach na wagonach kolejowych ciągle trafiają na nagłówki. Jednocześnie do dziś istnieją regiony na świecie, gdzie ludzie nie mają żadnego lub mają ograniczony dostęp do elektryczności.

Lekarze i technicy od pierwszych wypadków związanych z prądem i piorunami wspólnie pracowali nad urządzeniami bezpieczeństwa i edukacją społeczeństwa. Wiedeń ma w tym względzie dwóch wybitnych badaczy o światowym znaczeniu. Oprócz Stefana Jellinka jest to Gottfried Biegelmeier (1924–2007), który dzięki swoim badaniom podstawowym w znacznym stopniu przyczynił się do rozwoju wyłącznika różnicowoprądowego (FI-Schalter).

Celem kolekcji elektropatologicznej jest edukacja na temat zagrożeń związanych z elektrycznością oraz prezentacja odpowiednich urządzeń ochronnych. Zarówno w przypadku wypadków w pracy, jak i wypadków w czasie wolnym, źródło zagrożenia, jakim jest prąd elektryczny, nie może być lekceważone. Ze względu na różne grupy osób zagrożonych, dotarcie do nich w celu pracy prewencyjnej jest trudne. Niezależnie od tego, czy to rok 1906, czy 2026, obchodzenie się z prądem elektrycznym nadal niesie ze sobą często niedoceniane zagrożenia.