Iza Tarasewicz

Ekspansywne instalacje polskiej artystki Izy Tarasewicz przyjmują formę modularnych struktur – mobilnych i rekonfigurowalnych systemów opartych na formalnych zasadach inspirowanych naturą, badaniami naukowymi oraz wizualnymi pomocami, takimi jak wykresy i diagramy. Wiele z jej prac składa się z różnorodnych jednostek, które można nieustannie przestawiać i rekonfigurować w zależności od kontekstu wystawy. Artystka odnosi się zarówno do atomistycznej filozofii starożytności klasycznej, jak i do modeli wyjaśniających z XX wieku – fizyki kwantowej i teorii chaosu – w połączeniu z dogłębnymi badaniami nad pracą, tradycjami ludowymi i modernizmem. Jej rzeźby i asamblaże, w których przetwarza materiały od zardzewiałej stali po grzyby Lingzhi, tworzą dynamiczne systemy, w których granica między tym, co organiczne, a tym, co nieorganiczne, zaciera się. Sztuka Tarasewicz jest głęboko zakorzeniona w praktykach społecznych i (agri)kulturowych, które pozostawiły trwałe ślady zarówno w regionie Podlasia, gdzie się urodziła, jak i w rytuałach i tradycjach ludowych kształtujących kulturę dużej części Europy Środkowej i Wschodniej.

W centrum twórczości Tarasewicz leży myśl, że nasze życie, wbrew zwodniczej idei, że możemy oderwać się od naszego środowiska, jest nierozerwalnie splecione z życiem innych, towarzyszących nam gatunków. W obliczu rosnących nierówności społecznych i hiperindywidualizmu w społeczeństwach kapitalistycznych, a także populistycznych i faszystowskich ruchów politycznych, które je żywią, jej praktyka jest prowadzona przez pytanie, jak możemy nawiązywać więzi i tworzyć pokrewieństwa. W swojej eklektycznej wystawie w Secession, Tarasewicz łączy koncepcje science fiction z rolnictwem, zestawiając statki kosmiczne i retro-maszyny, które stały się bezużyteczne w dzisiejszej gospodarce i są uważane za technologiczny złom. Pozwalając tym maszynom zbudować własną chaotyczną społeczność, tworzy zabawne i humorystyczne przykłady modelowe alternatywnej rzeczywistości, stawiając czoła ciągle przyspieszającemu światu, w którym porządki ekonomiczne i polityczne na całym świecie znajdują się w poważnym kryzysie. Jej instalacja nie tylko odzwierciedla chaos jako siłę destrukcyjną, ale także bada jego produktywny potencjał, otwartość, która może prowadzić do nowych spostrzeżeń i ożywiać formy wspólnego życia.