Jake Elwes

Jake Elwes pracuje na styku uczenia maszynowego, estetyki i etyki, postrzegając AI nie jako autonomiczny system, lecz jako technologię kształtowaną przez ludzkie uprzedzenia i pragnienia. W ruchomym obrazie, dźwięku i performatywnej formie, prace badają, jak AI generuje obrazy, tożsamości i narracje – podkreślając zarówno jej uwodzicielskie właściwości, jak i ograniczenia strukturalne.

Centralnym punktem praktyki Elwesa jest krytyczne podejście do zbiorów danych i ram leżących u podstaw uczenia maszynowego. Poprzez rekonfigurację tych danych wejściowych ujawniane są ich ukryte normatywne założenia, w szczególności dominacja reprezentacji cisgenderowych i heteronormatywnych. Prace destabilizują te systemy od wewnątrz, wprowadzając momenty niejednoznaczności i nadmiaru, które ukazują AI jako miejsce, gdzie wartości kulturowe są reprodukowane, ale także kwestionowane. W pracach takich jak The Zizi Show (2020) – deepfake'owy kabaret drag – tożsamości się zlewają, gesty rozpuszczają, a techniczne rusztowanie staje się widoczne. Inny projekt, Terms & Conditions Opera (2024), zasila systemy AI ich własnymi ramami prawnymi, przekształcając warunki w operę, która przenosi uwagę z wyniku na struktury, które go określają. Chociaż prace Elwesa często przedstawiają AI jako współpracownika, odmawiają przypisywania maszynie sprawczości, uporczywie skupiając się na społecznych, politycznych i ekonomicznych warunkach, które kształtują produkcję technologiczną.