Lap-See Lam

W sztuce Lap-See Lam architektura diaspory staje się miejscem nawiedzeń widmowych: migoczące przestrzenie i postacie między obecnością a wymazaniem, symulacją a pamięcią. Poprzez skany 3D, animacje, rzeźby i instalacje artystka bada, jak tożsamość kulturowa jest mediowana przez reprodukcje, mity i przesunięcia przestrzenne. Powracający motyw chińskiej restauracji, często pojawiającej się jako cyfrowa rekonstrukcja na podstawie skanów nieistniejących już wnętrz, oznacza mniej faktyczne miejsce, a bardziej naczynie nawiedzone przez skondensowane historie migracji, pracy i tęsknoty. Lap-See Lam pokazuje, jak te przestrzenie przetrzymują jako niestabilne, podatne na błędy archiwa: jako prowizoryczne pojemniki na afekty, dziedzictwo i reprezentację.

Twórczość Lap-See Lam łączy przeciwieństwa: precyzję technologiczną i historyczne pęknięcia, przyszłość i duchowość. Jej cyfrowo zrealizowane środowiska nie oferują jasnego rozwiązania; symulują stratę jako taką, uwidaczniając luki między pamięcią, historią a ich cyfrowymi śladami. W tych wirtualnych architekturach unoszą się głosy, krążą awatary, migoczą powierzchnie, wskazując tym samym na granice przekładu kulturowego i zapisu technologicznego. Sztuka Lap-See Lam nie przedstawia stałych współrzędnych tożsamości czy przynależności, ale otwiera przestrzeń, w której diaspora jest przeżywana jako ciągły stan kształtowany przez powtórzenia, zniekształcenia i pracę ponownego montażu.

Sfinansowano przez Pentagram Stiftung i Octone Foundation. Przy wsparciu Konstnärsnämnden.