Merlin James

Twórczość Merlina Jamesa jest głęboko ukształtowana przez historię malarstwa zachodniego. Gatunki, motywy i techniki są ożywiane, przesuwane i łączone w nowe konstelacje, często z subtelną, niemal psotną lekkością, która niweluje wszelkie wrażenie monumentalności. Jego obrazy, przeważnie w małych formatach, oscylują między architekturą, wnętrzem, figuracją i abstrakcją, zawsze jednak zwracając uwagę na sam akt malowania i na materialne struktury, które go umożliwiają. Zamiast wychodzić z bezpośredniej obserwacji czy fotograficznych wzorców, James aktywuje wrażenia i wspomnienia gromadzone na przestrzeni czasu, na nowo kształtując znajome przestrzenie i obecności poprzez procesy pamięci.

Cienkie welony farby, ślady przetarć, perforacje i włączanie materiałów takich jak włosy, popiół czy trociny zakłócają spójność obrazu i wprowadzają elementy pracy studyjnej bezpośrednio do dzieła. W centrum twórczości Jamesa leży ponowne przemyślenie punktu wyjścia malarstwa: blejtramy i ramy wystawowe nie są neutralnymi nośnikami, lecz aktywnie przyczyniają się do znaczenia. W niektórych obrazach klasyczne płótno jest częściowo lub całkowicie porzucane na rzecz materiałów półprzezroczystych. Są one naciągane na odsłonięte konstrukcje drewniane, które zostały częściowo obrobione i zaprojektowane, tak aby obraz i konstrukcja stały się jednocześnie widoczne. W tym sensie twórczość Jamesa rozwija się jako skoncentrowana konfrontacja z warunkami samego malarstwa – jego materiałami, jego historią oraz jego możliwościami semantycznymi i ekspresyjnymi.