Yui Yaegashi

Yui Yaegashi rozwija swoje malarstwo w rygorystycznym, a jednocześnie otwartym podejściu do systemów. Elementy tekstylne stanowiły ważny punkt wyjścia dla jej praktyki artystycznej, służąc zarówno jako składnik formalny, jak i impuls koncepcyjny. Pracuje głównie farbami olejnymi na małych formatach płótna, budując swoje kompozycje w oparciu o narzucone sobie zasady. Określają one z góry format, paletę, narzędzia oraz kolejność nakładania farb. Parametry te nie ograniczają pracy, lecz ją generują, dzięki czemu każdy obraz jest wynikiem procesu strukturyzowanego i jednocześnie przypadkowego.

Intymne wymiary obrazów Yaegashi zapraszają do uważnego oglądania i wciągają widza w przestrzenną i czasową konfrontację z dziełem. Z daleka kompozycje wydają się spójnymi strukturami; jednak po bliższym przyjrzeniu rozpadają się na fragmenty, odsłaniając nagromadzone warstwy, ukryte gesty i momenty wahania, są przejrzyste, a potem znowu niejednoznaczne, stabilne, by w następnej chwili się rozpuścić. Czas wydaje się odgrywać w nich ważną rolę: W szybko zmieniającej się gospodarce sztuki, która żyje z uwagi i wymaga produkcji, Yui Yaegashi w cichej koncentracji maluje warstwę olejną za warstwą, często czekając miesiącami, aż jedna wyschnie, aby ukryć włożony wysiłek pod następną. Apel o powolność i nieproduktywność staje się w ten sposób środkiem do przeciwstawienia się bezmyślnej szybkości współczesnego świata sztuki.