Anna-Eva Bergman

Anna-Eva Bergman (1909–1987) należy do najważniejszych norweskich artystek XX wieku. Berlinische Galerie poświęca jej twórczości, poprzez przeglądową wystawę prac z lat 1930–1970, po raz pierwszy w Niemczech kompleksową prezentację. Około 40 obrazów i grafik śledzi rozwój artystki, która z dużą konsekwencją odnalazła swoją niepowtarzalną mowę wizualną.

Wystawa ukazuje kluczowe etapy jej twórczości: od wczesnych, humorystycznych ilustracji i rysunków o tematyce społecznej, po wielkoformatowe abstrakcyjne pejzaże, dzięki którym Bergman od końca lat 50. zyskała międzynarodowe uznanie. Dzieła Anny-Evy Bergman były prezentowane m.in. na documenta II w Kassel i na Biennale w São Paulo. Surowa natura Norwegii stała się dla niej punktem wyjścia do rosnącej abstrakcji. W jej późniejszych pracach na pierwszy plan wysuwa się efekt struktury, kompozycji i koloru. Użycie płatków metalu nadaje wielu jej obrazom szczególną atmosferyczną świetlistość.

Szczególnie w latach 1946–1952 Bergman z nową, eksperymentalną siłą rozwijała swoją pozycję artystyczną. Berlin również w tym okresie był częścią jej biografii: w 1952 roku podróżowała do Zachodniego Berlina, wystawiła tam swoje najnowsze prace, odwiedziła krytyka sztuki Willa Grohmanna (1887–1968) i nawiązała kontakty z wschodzącymi artystami zachodnioniemieckimi.

Wystawa powstała w ścisłej współpracy z Fondation Hartung Bergman w Antibes. W ten sposób Berlinische Galerie, zgodnie z tradycją Ukrytego Muzeum, koncentruje się na twórczości artystki, która w Niemczech była dotychczas mało znana.

Wystawa objęta jest honorowym patronatem Laily Stenseng, Ambasador Królestwa Norwegii w Niemczech.