Anna-Eva Bergman (1909–1987) zalicza się do najważniejszych norweskich artystek XX wieku. Dzięki przeglądowej wystawie jej prac z lat 1930–1970 Berlinische Galerie po raz pierwszy w Niemczech prezentuje jej twórczość w szerokim ujęciu. Około 40 obrazów i grafik ukazuje rozwój artystki, która z wielką konsekwencją wypracowała niepowtarzalny język obrazowy.
Wystawa przedstawia kluczowe etapy jej twórczości: od wczesnych humorystycznych ilustracji i rysunków o wydźwięku krytyki społecznej po wielkoformatowe pejzaże abstrakcyjne, dzięki którym Bergman od późnych lat 50. zdobyła uznanie na arenie międzynarodowej. Prace Anny-Evy Bergman można było oglądać m.in. na documenta II w Kassel oraz na Biennale w São Paulo. Surowa natura Norwegii stała się dla niej punktem wyjścia do coraz silniejszej abstrakcji. W jej późniejszych pracach na plan pierwszy wysuwa się oddziaływanie struktury, kompozycji i koloru. Zastosowanie płatków metalu nadaje wielu jej obrazom szczególny, atmosferyczny blask.
Szczególnie w latach 1946–1952 Bergman na nowo ukształtowała swoją pozycję artystyczną, wykazując eksperymentalną siłę. Również Berlin jest w tym okresie częścią jej biografii: w 1952 roku podróżowała do Berlina Zachodniego, prezentowała tu swoje najnowsze prace, odwiedziła krytyka sztuki Willa Grohmanna (1887–1968) i nawiązała kontakty z wschodzącymi zachodnioniemieckimi artystkami i artystami.
Wystawa powstaje w ścisłej współpracy z Fondation Hartung Bergman w Antibes. W tradycji Verborgenen Museums Berlinische Galerie kieruje uwagę na twórczość artystki, która w Niemczech jest dotąd niewiele znana.
Wystawa odbywa się pod patronatem Laili Stenseng, ambasador Królestwa Norwegii w Niemczech.
Anna-Eva Bergman
18 mar – 2 sie, 2027
