Anna-Eva Bergman (1909–1987) jest jedną z czołowych norweskich artystek XX wieku. Berlinische Galerie po raz pierwszy w Niemczech poświęca jej twórczości kompleksową prezentację w formie wystawy przeglądowej jej prac z lat 1930–1970. Około 40 obrazów i grafik ukazuje rozwój artystki, która z wielką konsekwencją odnalazła swój niepowtarzalny język wizualny.
Wystawa śledzi kluczowe etapy jej twórczości: od wczesnych, humorystycznych ilustracji i rysunków krytycznospołecznych po wielkoformatowe abstrakcyjne pejzaże, dzięki którym Bergman zdobyła międzynarodowe uznanie od końca lat 50. XX wieku. Dzieła Anny-Evy Bergman były prezentowane między innymi na documenta II w Kassel oraz na Biennale w São Paulo. Surowa natura Norwegii stała się dla niej punktem wyjścia do rosnącej abstrakcji. W jej późniejszych pracach na pierwszy plan wysuwa się efekt struktury, kompozycji i koloru. Zastosowanie metalowej folii nadaje wielu jej obrazom szczególną, atmosferyczną świetlistość.
Szczególnie w latach 1946–1952 Bergman z nową, eksperymentalną siłą rozwijała swoją pozycję artystyczną. Berlin również w tym czasie był częścią jej biografii: w 1952 roku podróżowała do Berlina Zachodniego, wystawiała tam swoje najnowsze prace, odwiedziła krytyka sztuki Willa Grohmanna (1887–1968) i nawiązała kontakty z wschodzącymi artystami z Niemiec Zachodnich.
Wystawa powstała w ścisłej współpracy z Fondation Hartung Bergman w Antibes. Zgodnie z tradycją Ukrytego Muzeum, Berlinische Galerie skupia się na twórczości artystki, która w Niemczech jest do tej pory mało znana.
Anna-Eva Bergman
Otwarcie za 244 dni
