Połączenia Architektury III

Kto rozpalił ich architektoniczną iskrę, kto najbardziej ich inspirował, na czym sami budują? Trzech międzynarodowo uznanych architektów rozwija się w osobistym hołdzie dla swoich wzorów w zawodzie.

Trzecia wystawa z serii Połączenia Architektury koncentruje się na związku architekta z jego własną dziedziną. A tym samym na tym, jak inspiracja z pracy, myśli i filozofii innych architektów może prowadzić do rozwoju zupełnie nowej architektury – albo w konkretnej i widocznej formie, albo jako podstawowa ideologia.

Toyo Ito (Japonia, ur. 1941), Kjetil Trædal Thorsen (Norwegia, ur. 1958) i Lina Ghotmeh (Liban, ur. 1980) reprezentują trzy pokolenia architektów o bardzo różnym tle kulturowym, ale wszyscy z imponującą, międzynarodową karierą.

Na wystawie Ito, Thorsen i Ghotmeh podążają śladem architektów, z którymi czują się szczególnie związani. Kolegów, którzy rozpalili ich własną pasję do architektury, pomogli im się ukształtować i z którymi wciąż „myślą” w swojej praktyce.

Związki między twórczością tych trzech architektów a ich źródłami inspiracji są zatem centralnym punktem wystawy i są prezentowane poprzez instalacje przestrzenne, modele i różnorodne media.

Toyo Ito jako punkt odniesienia wybrał Charlesa-Édouarda Jeannereta (1887-1965), lepiej znanego jako Le Corbusier. Francusko-szwajcarski architekt, projektant, malarz, urbanista i pisarz jest powszechnie uznawany za jednego z wielkich pionierów nowoczesnej architektury. Ito jest szczególnie zainteresowany projektami Le Corbusiera w Czandigarh w Indiach.

Kjetil Trædal Thorsen w związku z wystawą pragnął wyróżnić dwóch wzorców, obu francuskich. Claude Parent (1923-2016), który zarówno w praktyce, jak i w teorii zerwał z modernistycznym kierunkiem we Francji i szukał nowych przestrzeni poprzez pracę z przesunięciami, przechylonymi objętościami i fragmentarycznymi planami, oraz Paul Virilio (1932-2018) – teoretyk kultury, urbanista, architekt i filozof estetyki – który jest najbardziej znany ze swoich pism o rozwoju technologii w odniesieniu do szybkości i władzy.

Lina Ghotmeh również wybrała wskazanie dwóch źródeł inspiracji: egipskiego Hassana Fathy’ego (1900-1989), który był zarówno architektem, artystą, jak i poetą oraz silnym orędownikiem stosowania przedprzemysłowych metod budowlanych i estetyki, która zamiast zachodnich wpływów szuka powrotu do bardziej klasycznych, muzułmańskich tradycji. Ponadto iracko-brytyjska gwiazda architektury Zaha Hadid (1950-2016), która jest uważana za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci w architekturze naszych czasów.

Seria wystaw Louisiany Połączenia Architektury koncentruje się na tym, jak architektura jest połączona z nauką i badaniami w wielu innych dziedzinach wiedzy, takich jak biologia, neuronauka i antropologia, a tym razem sama architektura.

Pierwsza wystawa z serii „Żywe Struktury” została pokazana w latach 2024-2025 i zaprezentowała trzy pracownie – ecoLogicStudio, Atelier LUMA i Jenny Sabin Studio – które pracują na styku algorytmów i natury, aby opracować metody, które ponownie oceniają kwestię zrównoważonej architektury i uwzględniania klimatu. Więcej o wystawie dowiesz się tutaj.

Druga wystawa z serii „Memoryscapes” została pokazana w 2026 roku i skupiała się na związkach architektury z pojęciami i sposobami myślenia znanymi z antropologii, archeologii i geologii. Można było tam spotkać dwie pracownie DnA_Design and Architecture (Pekin) i ATTA – Atelier Tsuyoshi Tane Architects (Paryż). Więcej o wystawie dowiesz się tutaj