Irma Toledo. Malarstwo jako wolność w procesie stawania się

Irma Rafaela Toledo spełniła swoje marzenie o pracy jako malarka dopiero po II wojnie światowej. Pochodząca z żydowskiej rodziny kupieckiej, ukrywała się w górach niedaleko Salzburga przez ostatnie dwa lata wojny, co uratowało jej życie. Swoje pierwsze obrazy tworzyła od 1945 roku, dysponując ograniczonymi środkami. Odwołując się do przezwiska z młodości, przyjęła ostatecznie pseudonim artystyczny „Toledo”. Urodziła się w 1910 roku jako Irma Friedman w Laufen w Niemczech; zmarła w 2002 roku w Salzburgu.

Irma Rafaela Toledo szybko ugruntowała swoją pozycję malarki i w 1952 roku została członkiem „Salzburger Gruppe” – stowarzyszenia lokalnych artystów i artystek, do którego należeli między innymi Herbert Breiter, Trude Engelsberger-Drioli, Agnes Muthspiel i Slavi Soucek. Szczególnie we wczesnych obrazach wyraźnie widać, jak Toledo wypracowała swój własny styl w tym kręgu wpływów. Malarstwo rozumiała przez całe życie jako formę wyrazu i drogę do poznania. Podróże, na przykład do Włoch i Izraela, dokąd wyemigrował jej brat, były impulsami do jej pracy. Szczególnie zaimponowały jej samotność i cisza zarówno nad morzem, jak i na pustyni.

Museum der Moderne Salzburg po raz pierwszy prezentuje na tej wystawie ponad 20 obrazów, grafik i rycin austriackiej artystki. Wystawa łączy dzieła z własnych zbiorów oraz wybrane wypożyczenia i w ten sposób ukazuje całą szerokość jej twórczości od wczesnych lat 50. do 70. XX wieku: widoki Salzburga, pejzaże i martwe natury, a także dzieła inspirowane jej intensywnym zajmowaniem się duchowością i religią.