Irma Rafaela Toledo. Malarstwo jako wolność w stawaniu się

Irma Rafaela Toledo spełniła swoje marzenie o pracy jako malarka dopiero po II wojnie światowej. Pochodząca z żydowskiej rodziny kupieckiej, w ciągu ostatnich dwóch lat wojny ukrywała się w górach niedaleko Salzburga, co pozwoliło jej przeżyć. Jej pierwsze obrazy powstały od 1945 roku przy ograniczonych środkach. Nawiązując do pseudonimu z młodości, przyjęła ostatecznie nazwisko artystyczne „Toledo”. Urodziła się w 1910 roku jako Irma Friedman w Laufen, Niemcy; zmarła w 2002 roku w Salzburgu.

Irma Rafaela Toledo szybko zdołała ugruntować swoją pozycję malarki i w 1952 roku została członkiem „Salzburger Gruppe” – stowarzyszenia lokalnych artystów, do którego należeli między innymi Herbert Breiter, Trude Engelsberger-Drioli, Agnes Muthspiel i Slavi Soucek. Szczególnie we wczesnych obrazach wyraźnie widać, jak Toledo wypracowywała swój własny styl w tym środowisku. Przez całe życie rozumiała malarstwo jako sposób wyrazu i drogę do poznania. Podróże, na przykład do Włoch i Izraela, dokąd wyemigrował jej brat, były inspiracją dla jej pracy. Szczególnie imponowały jej samotność i cisza zarówno nad morzem, jak i na pustyni.

Museum der Moderne Salzburg prezentuje na tej wystawie po raz pierwszy ponad 20 obrazów, grafik i grafik drukowanych austriackiej artystki. Wystawa łączy prace z własnych kolekcji oraz wybrane wypożyczenia i tym samym ukazuje całą szeroką gamę jej twórczości od wczesnych lat 50. do lat 70.: widoki miasta Salzburga, pejzaże i martwe natury, a także dzieła inspirowane jej intensywnym zajęciem się duchowością i religią.